W czasach głębokiej transformacji środowiskowej, społecznej i gospodarczej architektura jest coraz częściej uznawana za strategiczną siłę kształtującą przyszłość Europy. Od walki z kryzysem mieszkaniowym po postępy w transformacji ekologicznej i cyfrowej – środowisko zbudowane odgrywa kluczową rolę w zapewnianiu wszystkim zrównoważonych, sprzyjających włączeniu społecznemu i wysokiej jakości przestrzeni mieszkalnych.
W tej dogłębnej wymianie poglądów z przewodniczącym Rady Architektów Europy komisarz europejski Micallef zastanawia się nad zmieniającą się rolą architektury we wszystkich priorytetach polityki UE. Rozmowa rozpoczyna się osobistą perspektywą – nawiązując do jego wychowania na Malcie – aby zbadać, w jaki sposób architektura kształtuje codzienne życie, społeczności i poczucie przynależności, odzwierciedlając zasady „15-minutowego miasta”.
Podczas wywiadu Daniel Fügenschuh, prezes ACE, stawia kluczowe pytania w imieniu zawodu, podejmując wyzwania, takie jak przejście na architekturę napędzaną społecznie, bariery, z którymi borykają się młode praktyki, oraz potrzeba zwiększenia skali wysokiej jakości projektów ukierunkowanych na społeczność. W dyskusji podkreślono również rolę głównych inicjatyw UE, w tym nowego europejskiego Bauhausu, we wspieraniu innowacji, zrównoważonego rozwoju i inkluzywności w środowisku zbudowanym.
W ramach dialogu analizuje się ponadto kwestie mobilności, globalnej konkurencyjności oraz pozycji architektury w krajobrazie kulturowym i gospodarczym Europy. Podkreślono w nim znaczenie umożliwienia architektom pracy ponad granicami, dostępu do możliwości i przyczyniania się do kształtowania przyszłości Europy zarówno w jej granicach, jak i poza nimi.
Zwracając się do architektów w całej Europie, komisarz Micallef przekazuje jasny komunikat: zawód ten polega nie tylko na projektowaniu budynków, ale także na kształtowaniu odpornych i integracyjnych społeczeństw. Ponieważ Europa porusza się w coraz bardziej złożonym krajobrazie, ta wymiana poglądów z przewodniczącym ACE potwierdza centralną rolę architektów jako inicjatorów zmian – łączących kulturę, zrównoważony rozwój i innowacje w celu stworzenia znaczących przestrzeni dla obecnych i przyszłych pokoleń.
Zdjęcie: Komisja Europejska
Przewodniczący ACE: Komisarz Micallef, architektura odgrywa zasadniczą rolę w kształtowaniu naszego życia, pracy i wzajemnych interakcji.
Komisarz Micallef: „Zanim przejdziesz do konkretnych kwestii politycznych, czy mógłbyś zastanowić się, w jaki sposób twoje doświadczenia z dorastania na Malcie ukształtowały twoje zrozumienie roli architektury w społeczeństwie? W szczególności, w jaki sposób te doświadczenia wpłynęły na Państwa spojrzenie na podejście „15-minutowego miasta” przyjmowane we wszystkich naszych miastach.
Dorastanie na Malcie, z jej zwartymi miastami, wielowarstwową historią i zwartymi społecznościami, pozwoliło mi doświadczyć z pierwszej ręki, jak architektura i układ urbanistyczny kształtują codzienne życie, interakcje społeczne i poczucie przynależności. Uważam, że jest to zgodne z zasadami 15-minutowego miasta, które opiera się na bliskości, zrównoważonym rozwoju, sprawiedliwości i projektowaniu stworzonym dla ludzi.
W całej UE widać, że miasta realizują priorytety polityczne, od konkurencyjności i innowacji po działania w dziedzinie klimatu, odporność i spójność społeczną. Jednocześnie stoją przed złożonymi wyzwaniami. Przystępne cenowo mieszkania, mobilność, zmiany demograficzne, włączenie społeczne oraz transformacja ekologiczna i cyfrowa to tylko niektóre przykłady. Wiele miast już teraz reaguje innowacyjnymi strategiami angażującymi władze lokalne, zainteresowane strony i obywateli.
15-minutowe miasto jest jednym z modeli, które miasta mogą dostosować do własnych potrzeb i wykorzystać do poprawy ogólnej jakości życia. Jego powodzenie zależy jednak od bezpiecznych i dostępnych sieci mobilności, sprawiedliwego planowania i silnego udziału lokalnego. W tym kontekście zasadnicze znaczenie ma jakość architektury i środowiska życia. Jest to zgodne z wartościami nowego europejskiego Bauhausu, który promuje zrównoważone, sprzyjające włączeniu społecznemu i wysokiej jakości środowiska zbudowane zakorzenione w różnorodności kulturowej Europy”.
Przewodniczący ACE: W lutym ogłoszono finalistów Nagrody Unii Europejskiej w dziedzinie Architektury Współczesnej im. Miesa van der Rohe’a w 2026 r. Od prawie 40 lat nagrody UE Mies wyróżniają doskonałość w architekturze w Europie. Widzimy również przejście od architektów Start do architektury społecznej. W ostatnich latach unijne i międzynarodowe nagrody odzwierciedlają szerszą zmianę w zawodzie – z kultowych projektów „starchitect” na architekturę napędzaną społecznie i ukierunkowaną na społeczność. Jakie są Państwa zdaniem główne bariery (praktyki związane z młodą architekturą) i czynniki umożliwiające zwiększenie skali i włączenie do głównego nurtu tych wzorcowych projektów oraz wysokiej jakości architektury dla wszystkich.
Komisarz Micallef: „Architektura wykracza daleko poza formę i funkcję. Jest to potężne narzędzie kształtowania bardziej inkluzywnych, zrównoważonych i odpornych społeczeństw. Praca architektów, zarówno uznanych, jak i powstających, ma zasadnicze znaczenie dla realizacji tych wspólnych priorytetów europejskich. W ciągu ostatnich dziesięcioleci Nagroda Unii Europejskiej w dziedzinie Architektury Współczesnej – Mies van der Rohe Award (EUmies Awards) odzwierciedlała ewolucję praktyki architektonicznej w Europie. Nagrody EUmies podkreślają siłę i konkurencyjność europejskiego sektora architektonicznego, w którym współpraca i wymiana wiedzy między dyscyplinami prowadzą do innowacyjnych wyników wysokiej jakości.
Na przykład prace ostatnich finalistów i zwycięzców często koncentrują się na mieszkalnictwie, ponownym wykorzystaniu, przestrzeniach zbiorowych i zaangażowaniu społeczności lokalnych. Projekty te przypominają nam, że architektura to nie tylko projektowanie budynków. Chodzi o przekształcanie rzeczywistości. Chodzi o pracę z tym, co już istnieje, angażowanie się w złożoność i otwieranie nowych możliwości wspólnego życia.
Zdaję sobie sprawę, że zwiększenie skali tych podejść jest wyzwaniem. Weźmy na przykład systemy zamówień publicznych, które przedkładają najniższe koszty nad długoterminową jakość, ograniczony dostęp do prowizji dla młodych i pojawiających się praktyk lub ramy regulacyjne faworyzujące znormalizowane rozwiązania. Przekładanie projektów na małą skalę na większe programy publiczne może być również wyzwaniem
W tym kontekście ważne jest, aby systemy nie redukowały w sposób niezamierzony architektów do roli proceduralnej, ale zamiast tego umożliwiały im znaczący wkład w jakość projektowania, innowacje i tworzenie przestrzeni, które naprawdę służą ludziom.
Jednocześnie dostrzegamy zaangażowanie w jakość architektoniczną i długoterminową wartość społeczną. Otwarte i dobrze zaprojektowane konkursy architektoniczne, które stwarzają możliwości dla młodych praktyk. polityki wspierające renowację, ponowne wykorzystanie adaptacyjne i zrównoważone budownictwo; oraz inicjatywy takie jak nowy europejski Bauhaus.
Ważną rolę odgrywają również inicjatywy w zakresie wzajemnego uczenia się, takie jak ta, którą uruchomiliśmy w 2023 r., finansowana w ramach programu „Kreatywna Europa”. Wspierają one decydentów w dziedzinie architektury i środowiska zbudowanego, kultury i dziedzictwa, a także planowania przestrzennego i zrównoważonego rozwoju na szczeblu lokalnym, regionalnym i krajowym z korzyścią dla wszystkich obywateli.
W tym kontekście ważną rolę odgrywają nagrody EUmies. Tak, uznają doskonałość, ale nie tylko. Inicjatywa zapewnia widoczność modeli architektury, które są społecznie odpowiedzialne i świadome ekologicznie. Nagrodzone projekty odzwierciedlają ducha nowego europejskiego Bauhausu, pokazując, w jaki sposób zrównoważony rozwój, estetyka i włączenie społeczne mogą się połączyć, aby poprawić codzienne życie i stworzyć znaczące przestrzenie dla obywateli w całej Europie. Podejście to może stanowić inspirację dla polityk i praktyk mających na celu zapewnienie wszystkim wysokiej jakości środowiska życia”.
Przewodniczący ACE: Pod koniec 2025 r. Komisja Europejska przyjęła długo oczekiwany pakiet dotyczący mieszkalnictwa, który obejmuje komunikat w sprawie nowego europejskiego Bauhausu. W jaki sposób nowy europejski Bauhaus może służyć jako katalizator polityki UE, która wspiera architektów i społeczności w tworzeniu budynków, które są zarówno innowacyjne, jak i trwałe? Jaką rolę może odegrać nowy europejski Bauhaus w walce z kryzysem mieszkaniowym?
Komisarz Micallef: Nowy europejski Bauhaus (NEB) jest dobrze przygotowany jako punkt odniesienia dla polityki mieszkaniowej UE. Podkreśla się w nim włączenie zrównoważonych, kulturowych, społecznych i demokratycznych wartości do projektowania środowiska zbudowanego. Centralnym elementem wizji nowego europejskiego Bauhausu jest idea, zgodnie z którą budynki to znacznie więcej niż zasoby techniczne, a mieszkania powinny odzwierciedlać godność, bezpieczeństwo i równość. Inne obszary zainteresowania nowego europejskiego Bauhausu to rewitalizacja dzielnic, renowacja i modernizacja budynków oraz lepsze wykorzystanie istniejących budynków. Jego celem jest zapewnienie rozwiązań, które władze lokalne i praktycy mogą powielać. Akademia NEB wspiera tę wizję, zapewniając pracownikom ukierunkowane szkolenia oraz promując innowacje i badania w tym sektorze.
Na poparcie opracowanego przez Komisję planu na rzecz przystępnych cenowo mieszkań, nowy europejski Bauhaus będzie oferował narzędzia i przestrzenie oparte na dowodach, w których każdy, w tym architekci, będzie mógł spotkać się i współpracować w celu stworzenia przystępnych cenowo, innowacyjnych rozwiązań mieszkaniowych. Przykładem tego podejścia jest nowe laboratorium nowego europejskiego Bauhausu ds. mieszkalnictwa. Zapewnia przestrzeń, w której społeczność NEB może dalej badać rozwiązania w zakresie przystępności cenowej i odporności mieszkań”.
Przewodniczący ACE: Dzięki „Kulturowemu kompasowi dla Europy” Komisja Europejska uznaje kulturę nie tylko za sektor, który należy wspierać, ale także za strategiczny atut – taki, który wzmacnia konkurencyjność Europy, wzmacnia wartości demokratyczne i poprawia codzienne życie jej obywateli. W tym sensie inicjatywa ta może być postrzegana jako kulturowa „konkurencja” dla przyszłości Europy: uczynienie Europy znów „dumną” dzięki kreatywności, jakości i wspólnym wartościom. W jaki sposób UE, mobilizując branżę kultury i branżę twórczą – w szczególności architekturę – może umożliwić jej rozwój przy jednoczesnym znaczącym reagowaniu na główne wyzwania naszych czasów: zmiana klimatu, kryzys mieszkaniowy, transformacja cyfrowa i rosnąca presja gospodarcza?
Komisarz Micallef: „ Kompas kultury dla Europy, który przedstawiłem w listopadzie ubiegłego roku pozycjonuje sektor kultury i sektor kreatywny jako strategiczne czynniki napędzające transformację Europy, a nie jako działalność peryferyjną. Mogą one odegrać kluczową rolę w stawianiu czoła poważnym wyzwaniom, takim jak zmiana klimatu, kryzys mieszkaniowy, transformacja cyfrowa i presja gospodarcza. Potwierdziłem to przy poprzednich okazjach i nadal to popieram: Kultura jest pierwszą linią obrony Europy.
Sektory kultury, w tym architektura, mogą przewodzić transformacja ekologiczna: promowanie efektywności energetycznej, zrównoważonych materiałów i projektowania odpornego na zmianę klimatu, przy jednoczesnym zachowaniu równowagi między innowacjami a ochroną dziedzictwa kulturowego. To nie są abstrakcyjne zasady. Są to namacalne, zbudowane realia, które pokazują, w jaki sposób wszyscy mogą żyć, doświadczać i dzielić się zieloną transformacją.
Architektura jest szczególnie strategiczna w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, ponieważ łączy kulturę, gospodarkę, środowisko i życie codzienne. Architektura odzwierciedla naszą historię, odpowiada na nasze obecne wyzwania i projektuje wizje naszej wspólnej przyszłości. Inwestowanie w wysokiej jakości środowiska zbudowane wzmacnia tożsamość lokalną, sprzyja dobrostanowi i wspiera spójność społeczną. Promując wspólną kulturę architektury w Europie za pomocą takich instrumentów jak Nagroda Unii Europejskiej w dziedzinie Architektury Współczesnej – nagroda im. Miesa van der Rohego (EUmies Awards) i nowy europejski Bauhaus, UE może mobilizować kreatywność i innowacje, aby sprostać wyzwaniom społecznym, a jednocześnie wzmacniać wartości europejskie.
Jestem przekonany, że transformacja cyfrowa może oferować możliwości zwiększenia wydajności i poszerzenia twórczej ekspresji, na przykład za pomocą narzędzi wspieranych przez sztuczną inteligencję. Pozwolę sobie jednak jasno powiedzieć: Sztuczna inteligencja musi pozostać skoncentrowany na człowieku i szanować prawa twórców”.
Przewodniczący ACE: Z najnowszego badania sektorowego ACE wynika, że 27% europejscy architekci mają mniej niż 40 lat, co podkreśla względną młodość zawodu. W tym samym czasie, 16% respondentów poważnie rozważyło pracę w innym państwie członkowskim, a coraz większa liczba architektów jest przeszkolona poza swoim krajem pochodzenia. Chociaż świadczy to o dużym zainteresowaniu mobilnością transgraniczną, w praktyce wielu architektów nie podejmuje tego kroku. Jakie środki może podjąć UE, aby lepiej wspierać mobilność architektów, zwłaszcza młodych specjalistów, w całej Europie i pomóc przekształcić to zainteresowanie w konkretne możliwości?
Komisarz Micallef: „Współpraca i wymiana stanowią centralny element europejskiej polityki kulturalnej i kulturalnej. Podobnie jak w wielu innych obszarach współpraca transgraniczna i mobilność mają zasadnicze znaczenie dla kariery zawodowej osób zawodowo związanych z sektorem kreatywnym. Są one również potrzebne do opracowania Europejska przestrzeń kulturalna sprzyja dialogowi między twórcami a obywatelami. Zwiększają one konkurencyjność, umożliwiają transgraniczny przepływ dzieł kultury, docierają do szerszego grona odbiorców i wspierają rozwój europejskiej gospodarki kreatywnej.
Z zadowoleniem przyjmujemy uwagę Rady Architektów Europy zawartą w konsultacjach publicznych w sprawie inicjatywy na rzecz przenoszenia umiejętności, zgodnie z którą „wymogi regulacyjne dotyczące uznawania kwalifikacji zawodowych w żadnym wypadku nie stanowią głównych przeszkód dla mobilności transgranicznej”. Zauważamy jednak, że nadal istnieje możliwość poprawy, aby system automatycznego uznawania kwalifikacji zawodowych był rzeczywiście automatyczny i płynny – w tym dla architektów. Nad tym właśnie pracujemy w kontekście naszej przyszłej inicjatywy na rzecz przenoszenia umiejętności.
Pragnę również wspomnieć o roli, jaką unijne przepisy dotyczące zamówień publicznych mają na celu otwarcie rynków na usługi, dostawy i roboty budowlane nabywane przez organy publiczne (oraz inne podmioty zobowiązane do stosowania przepisów dotyczących zamówień publicznych) w odniesieniu do ogólnounijnej konkurencji. Obejmuje to zamówienia na roboty budowlane i konkursy na projekty architektoniczne, w których wykonawcy z całej Europy mogą konkurować na równych warunkach. Można również zauważyć, że zamówienia udzielane na podstawie unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych mają pewną znaczną wartość i jako takie są zwykle udzielane przedsiębiorstwom, podczas gdy poszczególni architekci są ich pracownikami lub (pod)wykonawcami. Przepisy dotyczące zamówień publicznych nie nakładają żadnych ograniczeń na narodowość architektów zatrudnionych w ramach zamówień publicznych na roboty budowlane lub projekty architektoniczne”.
Przewodniczący ACE: Jako architekci widzimy z pierwszej ręki, że europejscy architekci i projektanci są konkurencyjni w skali światowej – co ilustrują kultowe projekty międzynarodowe, takie jak stadiony olimpijskie w Chinach zaprojektowane przez biura architektoniczne UE. Projekty te nie tylko stanowią znaczący eksport gospodarczy europejskiej wiedzy fachowej, ale także służą jako deklaracje kulturowe, pokazujące kreatywność, innowacje i wartości projektowe Europy na całym świecie. W jaki sposób z Państwa perspektywy mogą Państwo współpracować w ramach unijnej polityki handlowej i polityki konkurencyjności – w szczególności w zakresie dostępu do rynku, zamówień publicznych i finansowania eksportu – lepiej wspierać architektów pracujących na arenie międzynarodowej, przy jednoczesnym zapewnieniu uczciwej konkurencji i prawdziwie wzajemnych warunków na rynkach światowych?
Komisarz Micallef: „Polityka handlowa UE ma na celu zwiększenie konkurencyjności i poprawę dostępu do rynku poprzez usunięcie barier w handlu. Usługi świadczone w ramach wolnych zawodów – w tym usługi architektoniczne – są priorytetem w negocjacjach handlowych UE. Naszym celem jest usunięcie barier i zapewnienie znaczącego dostępu do rynku europejskim architektom i firmom działającym za granicą. W negocjacjach handlowych Komisja koncentruje się na zobowiązaniach, które umożliwiają zakładanie przedsiębiorstw, transgraniczne dostawy i dostęp do rynków zamówień publicznych.
Równie ważne są dyscypliny dotyczące regulacji krajowych, takie jak wymogi dotyczące przejrzystych procedur, obiektywnych kryteriów i prawa do otrzymania pisemnej decyzji w sprawie wniosku w określonym terminie. Zapewniają one pewność prawa, w szczególności małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP), które stanowią znaczną część sektora architektonicznego.
Budujemy na solidnych fundamentach wielostronnych, ponieważ usługi architektoniczne należą do bardziej zliberalizowanych sektorów zawodowych zgodnie z zasadami Światowej Organizacji Handlu. Zobowiązania dotyczące zamówień publicznych dodatkowo zwiększają możliwości rynkowe, biorąc pod uwagę centralną rolę architektury w infrastrukturze i robotach publicznych.
Kluczowe znaczenie ma również uznawanie kwalifikacji. Niedawna umowa o wzajemnym uznawaniu między UE a Kanadą dotycząca architektów jest przełomowym krokiem. Ułatwia to praktykę transgraniczną i stwarza nowe możliwości dla europejskich specjalistów”.
Przewodniczący ACE: Architektura w UE znajduje się na styku kultury, kreatywności i działalności gospodarczej o wysokiej wartości. Chociaż branże kreatywne korzystają z unijnych instrumentów finansowania i wsparcia, narzędzia te nie zawsze są w pełni dostosowane do hybrydowego charakteru sektora architektury. W jaki sposób Państwa zdaniem zasady sponsorowania publicznego, zachęty lub dostosowane instrumenty finansowania mogłyby lepiej odzwierciedlać tę specyfikę i wspierać architektów konkurujących na arenie międzynarodowej, przy jednoczesnym zachowaniu uczciwej konkurencji i wzajemnych warunków? W szczególności architektura nie tylko napędza wartość kulturową, ale także pośrednio przyczynia się do działalności gospodarczej, na przykład poprzez aktywizację turystyki w miastach europejskich. W jaki sposób polityka UE może uznać i wykorzystać ten szerszy wpływ architektury na kulturę, gospodarkę i życie codzienne?
Komisarz Micallef: Powołanie specjalnego komisarza ds. zrównoważonego transportu i turystyki pokazuje, że europejski sektor turystyki jest priorytetem obecnej Komisji. Integracja turystyki z polityką transportową oznacza uznanie, że mobilność, dostępność i łączność są fundamentami jednolitego rynku UE. Może to również sprzyjać zrównoważonemu wzrostowi poprzez kierowanie turystów do mniej znanych miejsc.
Przyszła europejska strategia na rzecz zrównoważonej turystyki jeszcze bardziej wzmocni te synergie. Będzie on obejmował wkład sektorów takich jak architektura w celu zwiększenia korzyści gospodarczych, kulturalnych i środowiskowych.
Inteligentna, zrównoważona architektura jest podstawą infrastruktury mobilności, takiej jak lotniska i dworce kolejowe, które są pierwszym wrażeniem UE dla międzynarodowych turystów. Bramy te nadają ton całej podróży, łącząc funkcjonalność z estetyką. Stanowi to również trzon inicjatywy nowego europejskiego Bauhausu, w ramach której finansuje się innowacyjne projekty, w których priorytetowo traktuje się piękno, zrównoważony rozwój i inkluzywność, z korzyścią zarówno dla obywateli, jak i turystów.
Hotele muszą być pionierami projektów energooszczędnych i wodooszczędnych, zgodnych z prawodawstwem i programami UE, które zachęcają do budowy budynków niskoemisyjnych. Istnieje rynek eko-świadomych turystów domagających się zielonego zakwaterowania. Muzea, atrakcje i centra dla zwiedzających – zwłaszcza w pobliżu starożytnych zabytków – wymagają dostępnej, skalowalnej architektury, która pasuje do kontekstów historycznych, uwzględniając rosnącą liczbę odwiedzających przy jednoczesnym zachowaniu integralności kulturowej”.
Przewodniczący ACE: Architektura była oficjalną kategorią zawodów olimpijskich od 1912 do 1948 roku, z medalami przyznawanymi za projekty związane ze sportem. Obecnie architektura nadal odgrywa kluczową rolę w igrzyskach olimpijskich – kształtuje stadiony, miasta i długoterminową wartość publiczną. Czy Państwa zdaniem architektura mogłaby zostać ponownie wyraźniej uznana w ekosystemie olimpijskim, niekoniecznie poprzez medale, ale poprzez wspierane przez UE inicjatywy łączące sport, kulturę, zrównoważony rozwój i uczciwą konkurencję międzynarodową?
Komisarz Micallef: „Architektura ma kluczowe znaczenie dla doświadczenia sportu. Kształtuje wyniki sportowe, dostępność, sposób, w jaki ludzie oglądają sport, oraz długoterminową spuściznę dużych imprez sportowych. Chcemy, aby obiekty olimpijskie i obiekty sportowe na dużą skalę były trwałymi aktywami publicznymi, obsługującymi społeczności długo po zakończeniu zawodów.
To powiedziawszy, przypomnę, że każde formalne uznanie architektury w ramach olimpijskich jest sprawą Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.(IOC) Szerszy ruch olimpijski. Autonomia sportu jest podstawową zasadą, którą UE w pełni szanuje. Decyzje dotyczące kategorii zawodów, nagród lub oficjalnego uznania należą do organów zarządzających sportem.
UE może wnieść wartość dodaną poprzez wzmocnienie powiązań między architekturą, sportem, kulturą i zrównoważonym rozwojem. Zasady nowego europejskiego Bauhausu mają również znaczenie dla infrastruktury sportowej.
Programy UE mogą wspierać badania naukowe, projekty pilotażowe i współpracę transgraniczną w zakresie budowy o obiegu zamkniętym, ponownego wykorzystania adaptacyjnego i niskoemisyjnego projektowania obiektów sportowych. Mogą one również zachęcać miasta goszczące, w stosownych przypadkach, do uwzględniania tych zasad na wczesnym etapie procesów planowania. Zapewniłoby to, aby duże imprezy sportowe zapewniały trwałą wartość publiczną, uczciwą konkurencję oraz znaczące dziedzictwo kulturowe i środowiskowe.
Przewodniczący ACE: Wreszcie, w tych niepewnych czasach, jakie przesłanie chciałby Pan przekazać europejskim architektom jako inicjatorom zmian kształtujących naszą wspólną przyszłość?
Komisarz Micallef: „Architektura zawsze była zwierciadłem społeczeństwa. Odzwierciedla naszą historię, odpowiada na nasze obecne wyzwania i projektuje wizje naszej wspólnej przyszłości. Dziś, gdy stoimy w obliczu głębokich przemian środowiskowych, społecznych i gospodarczych, architektura odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu bardziej inkluzywnych, zrównoważonych i odpornych społeczności.
Musimy nadal twierdzić, że rola architektów nie ogranicza się do procesów lub pozwoleń, ale rozciąga się na twórcze kształtowanie przestrzeni, doświadczenia i życia wspólnotowego.
Europejscy architekci tworzą i kształtują przestrzenie, w których nasze społeczeństwa żyją, uczą się, pracują i współdziałają. W czasach transformacji klimatycznej, presji mieszkaniowej i zmian społecznych architektura jest odpowiedzialnością wobec społeczności, przyszłych pokoleń i naszego wspólnego środowiska. Decyzje, które podejmują dziś architekci, wpłyną na spójność społeczną, zrównoważony rozwój i jakość życia w nadchodzących dziesięcioleciach.
Musimy ucieleśnić zmianę w sposobie, w jaki architektura jest dziś postrzegana jako proces transformacji: uważny, eksperymentalny i głęboko związany z jego kontekstem. Europa szczyci się bogatą kulturą architektoniczną i niezwykłą różnorodnością praktyk, w tym wieloma młodymi biurami eksperymentującymi z innowacyjnym podejściem do projektowania, materiałów i współpracy. Wspieranie tych praktyk, wymiana wiedzy i wyciąganie wniosków z ich doświadczeń ma zasadnicze znaczenie dla zwiększenia skali rozwiązań, które przynoszą rezultaty. inkluzywne, odporne i zrównoważone środowisko miejskie i wiejskie.
Dla europejskich architektów moim przesłaniem jest: Kontynuuj wprowadzanie innowacji, umieszczaj odpowiedzialność społeczną i środowiskową w centrum swojej pracy i aktywnie angażuj się w społeczności. Twoja kreatywność, wiedza i wizja mają kluczowe znaczenie dla budowanie zrównoważonej, sprzyjającej włączeniu społecznemu i dynamicznej kulturowo Europy. Dzięki swojej pracy możesz być częścią przekształcania wyzwań społecznych w możliwości wysokiej jakości środowiska życia dla wszystkich obywateli. Nie tylko kształtujesz i przekształcasz budynki. Kształtujesz i przekształcasz środowisko, w którym rozwija się życie”.
