Ομάδα επιμελητών του Συνεδρίου UIA BCN. Φωτογραφία Silvia Poch
Πριν από το Παγκόσμιο Συνέδριο Αρχιτεκτόνων της UIA Βαρκελώνη 2026 (28 Ιουνίου – 2 Ιουλίου), η ACE μίλησε με τους επιμελητές του Συνεδρίου για το όραμα πίσω από αυτό το γεγονός ορόσημο και τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η αρχιτεκτονική σε έναν κόσμο που υφίσταται βαθιά μεταμόρφωση.
Για πρώτη φορά στην ιστορία του Κογκρέσου της UIA, η επιμέλεια της εκδήλωσης απονεμήθηκε μέσω διεθνούς διαγωνισμού δύο σταδίων, ο οποίος αντικατοπτρίζει τη φιλοδοξία των διοργανωτών να διευρύνουν τις προοπτικές και να ενισχύσουν την παγκόσμια σημασία του Κογκρέσου. Ως η πρώτη πόλη που φιλοξένησε δύο φορές το Παγκόσμιο Συνέδριο της UIA, η Βαρκελώνη αξιοποιεί αυτή την ευκαιρία για να επανεξετάσει τόσο τη μορφή όσο και το περιεχόμενο της εκδήλωσης ως απάντηση στις σημερινές οικολογικές, κοινωνικές, πολιτιστικές και τεχνολογικές προκλήσεις.
Κάτω από το θέμα «Έρχομαι. Αρχιτεκτονικές για έναν πλανήτη σε μετάβαση», η επιμελητική ομάδα —Pau Bajet, Mariona Benedito, Maria Giramé, Tomeu Ramis, Pau Sarquella και Carmen Torres— οραματίζεται τη Βαρκελώνη ως παγκόσμιο εργαστήριο για συζήτηση, ανταλλαγή και προβληματισμό. Αναπτύχθηκε σε συνεργασία με ένα διεθνές δίκτυο συνεισφερόντων και την Επιστημονική Επιτροπή, το Συνέδριο θα διερευνήσει πώς η αρχιτεκτονική μπορεί να ανταποκριθεί στις μεγάλες μεταβάσεις που διαμορφώνουν τις κοινωνίες και το περιβάλλον μας.
Διοργανώνεται από το Διεθνής Ένωση Αρχιτεκτόνων (UIA) μέσω του Ανώτατο Συμβούλιο Επαγγελματικών Ενώσεων Αρχιτεκτόνων Ισπανίας (CSCAE) και το Ένωση Αρχιτεκτόνων Καταλονίας (COAC), το Συνέδριο συγκεντρώνει αρχιτέκτονες, ερευνητές, υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και επαγγελματίες από όλο τον κόσμο.
Σε αυτή τη συνέντευξη με το ACE, οι επιμελητές συζητούν τις ιδέες που οδηγούν το Συνέδριο, από τη δράση για το κλίμα και την αστική ανθεκτικότητα έως τη στέγαση, τους υλικούς πόρους, τη φροντίδα και τις μελλοντικές ευθύνες του επαγγέλματος. Οι προβληματισμοί τους προσφέρουν μια ματιά σε ένα Κογκρέσο που επιδιώκει όχι μόνο να συζητήσει την αλλαγή, αλλά και να διερευνήσει την ικανότητα της αρχιτεκτονικής να τη διαμορφώσει ενεργά.
ACE: Η επιμελητική σας ομάδα επιλέχθηκε μέσω ενός διεθνούς διαγωνισμού που όχι μόνο πρότεινε μια ιδέα για το Παγκόσμιο Συνέδριο της UIA, αλλά και αμφισβήτησε τι μπορεί να είναι ένα συνέδριο αρχιτεκτονικής. Ως νέα ομάδα, τι αντιπροσώπευε αυτή η εμπειρία για εσάς και ποιος είναι ο ρόλος που πιστεύετε ότι παίζουν οι διαγωνισμοί για νεαρά γραφεία;
Είμαστε μια ομάδα ισόρροπης εκπροσώπησης των φύλων που αποτελείται από αρχιτέκτονες από διαφορετικές γενιές, με ανεξάρτητες πρακτικές και κοινή συμμετοχή στη διδασκαλία, την έρευνα και τον δημόσιο διάλογο. Για εμάς, ο διαγωνισμός άνοιξε έναν πολύτιμο χώρο: μας επέτρεψε να συμμετάσχουμε στον καθορισμό όχι μόνο του θέματος του Κογκρέσου, αλλά και του είδους της συζήτησης που θα μπορούσε να προκαλέσει ένα τέτοιο γεγονός σήμερα.
Με ένα τόσο σημαντικό γεγονός που λαμβάνει χώρα στη Βαρκελώνη, αισθανθήκαμε ότι ήταν απαραίτητο να θέσουμε ποια ερωτήματα πρέπει να αντιμετωπίσει τώρα η αρχιτεκτονική και πώς ένα παγκόσμιο συνέδριο θα μπορούσε να γίνει κάτι περισσότερο από μια ακολουθία διαλέξεων. Φυσικά, αυτό περιλάμβανε την πρόσκληση ορισμένων φωνών, αλλά και τη δημιουργία ανοικτών μορφών συμμετοχής: μέσω της διεθνούς πρόσκλησης για συμμετέχοντες, του φοιτητικού διαγωνισμού, των εργαστηρίων και των ερευνητικών προγραμμάτων που αναπτύχθηκαν γύρω από τις έξι θεματικές γραμμές.
Οι διαγωνισμοί μπορούν να αποτελέσουν ένα πολύ υγιές θεσμικό εργαλείο όταν τα αποτελέσματά τους γίνονται σεβαστά και υποστηρίζονται δεόντως. Στην περίπτωση αυτή, ήταν η πρώτη φορά που η επιμελητική ομάδα του Παγκόσμιου Συνεδρίου της UIA επιλέχθηκε μέσω διεθνούς διαγωνισμού. Αυτό που ακολούθησε ήταν σχεδόν τρία χρόνια έντονης δουλειάς, συνομιλιών και διαπραγματεύσεων - όχι μόνο μεταξύ των έξι επιμελητών, αλλά με ένα πολύ ευρύτερο δίκτυο συνεισφερόντων, ιδρυμάτων και συμμετεχόντων.
ACE: Έχετε επίσης φέρει νέες φωνές και προοπτικές σε αυτή τη διαδικασία. Τι μήνυμα θα μοιραζόσασταν με νέους αρχιτέκτονες που προσπαθούν να βρουν τη θέση τους στο επάγγελμα;
Αυτή η αρχιτεκτονική μπορεί να εφαρμοστεί με πολλούς τρόπους. Το κτίριο παραμένει απαραίτητο, φυσικά, αλλά ο ρόλος του αρχιτέκτονα δεν περιορίζεται πλέον στην παραγωγή κτιρίων. Μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί μέσω της έρευνας, της δημόσιας πολιτικής, του υλικού πειραματισμού, των διαδικασιών συμμετοχής, της επικοινωνίας, της επιμέλειας, των περιβαλλοντικών πρακτικών, της νομοθεσίας ή της ανάκτησης της τοπικής και προγονικής γνώσης.
Για τους νεότερους αρχιτέκτονες, ίσως το σημαντικό είναι να μην ψάξουν για ένα μόνο προκαθορισμένο μονοπάτι. Το επάγγελμα είναι πολύ ευρύτερο από ό, τι εμφανίζεται συχνά και οι αρχιτεκτονικές γνώσεις μπορεί να είναι χρήσιμες σε πολλά μέρη: σε κτίρια, αλλά και σε ιδρύματα, κοινότητες, κανονισμούς, υλικά, εδάφη και δημόσιο διάλογο.
ACE: Τα συνέδρια σήμερα είναι πολύ κορεσμένα με περιεχόμενο. Τι σημαίνει να επιμεληθείς όχι μόνο ένα πρόγραμμα, αλλά και μια εμπειρία που παραμένει συνεκτική χωρίς να γίνεται περιοριστική; Πώς αποφασίσατε τι να συμπεριλάβετε—και τι να αφήσετε έξω;
Δεν θέλαμε το Συνέδριο να οργανωθεί γύρω από μία μόνο διατριβή. Ένα παγκόσμιο συνέδριο δεν πρέπει να μιλάει μόνο από μία άποψη. Η αρχιτεκτονική ασχολείται ταυτόχρονα με το κλίμα, τη στέγαση, τα υλικά, την τεχνολογία, τη φροντίδα, τη ρύθμιση, τη βιοποικιλότητα, την ανισότητα και τον πολιτισμό. Οποιοδήποτε πλαίσιο ήταν πολύ στενό θα είχε απλοποιήσει υπερβολικά αυτή την προϋπόθεση.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Becoming ξεδιπλώνεται μέσα από έξι θεματικές γραμμές: Περισσότερο από τον άνθρωπο, Κυκλικό, Ενσωματωμένο, Αλληλοεξαρτώμενο, Υπερσυνείδητο και Συντονισμένο. Τα ονόματά τους είναι σκόπιμα ανοιχτά. Είναι αρκετά ακριβείς για να δώσουν δομή, αλλά όχι τόσο κλειστές ώστε να αποκλείουν απροσδόκητες πρακτικές. Η συνοχή του Κογκρέσου δεν προέρχεται από το να κάνουμε όλους να πουν το ίδιο πράγμα, αλλά από τη δημιουργία ενός πεδίου όπου διαφορετικές θέσεις μπορούν να συναντηθούν, να διαφωνήσουν και να μολύνουν ο ένας τον άλλον.
Η διαδικασία επιλογής ήταν μακρά. Εξετάσαμε την αρχιτεκτονική ποιότητα, αλλά και τη γεωγραφική εκπροσώπηση, την ισόρροπη εκπροσώπηση των φύλων, τη διαφορετικότητα των γενεών και τους διαφορετικούς τρόπους άσκησης της αρχιτεκτονικής. Ήταν σημαντικό ότι το Συνέδριο δεν έγινε μόνο μια ακολουθία διαλέξεων από γνωστούς αρχιτέκτονες. Έπρεπε επίσης να περιλαμβάνει ερευνητές, κινηματογραφιστές, οικονομολόγους, μηχανικούς, καλλιτέχνες, δημόσιους πράκτορες και συλλογικές πρακτικές. Αυτό το μείγμα είναι όπου η εμπειρία του Κογκρέσου παίρνει πραγματικά μορφή.
ACE: Η ιδέα του να γίνεις Να γίνεις. Οι Αρχιτεκτονικές για έναν Πλανήτη σε Μετάβαση πλαισιώνουν την αρχιτεκτονική ως μια ανοιχτή και εξελισσόμενη κατάσταση. Ποιες παρατηρήσεις από την πρακτική, τις πόλεις ή τις ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές σας οδήγησαν σε αυτό το θέμα; Και πώς διασφαλίζετε ότι το «να γίνεις» παραμένει μια κρίσιμη θέση και όχι μια ουδέτερη περιγραφή των συνεχών αλλαγών;
Το θέμα προέρχεται από μια πολύ απλή παρατήρηση: οι συνθήκες υπό τις οποίες λειτουργεί η αρχιτεκτονική αλλάζουν πολύ γρήγορα και όχι πάντα προς το καλύτερο. Η κλιματική αλλαγή, η απώλεια βιοποικιλότητας, η στεγαστική ανισότητα, η γεωπολιτική αστάθεια, η τουριστική πίεση, η τεχνολογική επιτάχυνση και οι νέες μορφές ευπάθειας μετασχηματίζουν τις πόλεις και τις περιοχές σε κάθε κλίμακα.
Αλλά το να γίνεις δεν είναι μια ουδέτερη γιορτή της αλλαγής. Η αλλαγή μπορεί επίσης να σημαίνει μετατόπιση, κερδοσκοπία, εξόρυξη ή περιβαλλοντική ζημία. Το ερώτημα δεν είναι αν η αρχιτεκτονική συμμετέχει στον μετασχηματισμό, αλλά πώς το κάνει, για ποιον και με ποιες συνέπειες.
Για εμάς, το Becoming σημαίνει να δουλεύουμε με αυτό που ήδη υπάρχει - κτίρια, υλικά, κοινότητες, κανονισμούς, μνήμες, συγκρούσεις - και να προσπαθούμε να καθοδηγήσουμε αυτές τις συνθήκες προς πιο επιθυμητά μέλλοντα. Είναι ένας τρόπος σκέψης για την αρχιτεκτονική ως πρακτική μετασχηματισμού και όχι αντικατάστασης.
ACE: Η απόφαση της Βαρκελώνης να καταργήσει σταδιακά τις άδειες βραχυχρόνιας μίσθωσης έως το 2028 σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο η πόλη αντιμετωπίζει τη στέγαση, τον τουρισμό και την οικονομική προσιτότητα. Πώς βλέπετε αυτή την απόφαση στο πλαίσιο της ευρύτερης ευρωπαϊκής στεγαστικής κρίσης; Πώς θα αντιμετωπιστεί αυτό το θέμα κατά τη διάρκεια του συνεδρίου;
Η στεγαστική κρίση στην Ευρώπη δεν μπορεί να εκληφθεί μόνο ως πρόβλημα προσφοράς. Είναι επίσης θέμα αξίας γης, κερδοσκοπίας, τουρισμού, χρηματιστικοποίησης, ρύθμισης και δικαιώματος παραμονής στην πόλη. Η Βαρκελώνη είναι ένα πολύ σαφές παράδειγμα αυτής της έντασης, επειδή η πίεση του τουρισμού και των βραχυχρόνιων μισθώσεων επηρεάζει άμεσα την καθημερινή ζωή των κατοικιών.
Η απόφαση για τη σταδιακή κατάργηση των αδειών βραχυχρόνιας μίσθωσης έως το 2028 δείχνει ότι η νομοθεσία μπορεί να αποτελέσει απαραίτητο εργαλείο για την προστασία κάτι τόσο βασικό όσο το δικαίωμα σε αξιοπρεπή και οικονομικά προσιτή στέγαση. Η αρχιτεκτονική από μόνη της δεν μπορεί να λύσει αυτή την κρίση. Η ποιότητα του σχεδιασμού έχει σημασία, αλλά το ίδιο ισχύει και για τους κανονισμούς ενοικίασης, τις δημόσιες επενδύσεις, τα συνεργατικά μοντέλα, τις πολιτικές αποκατάστασης και τον μετασχηματισμό του υφιστάμενου αποθέματος κατοικιών.
Το Συνέδριο ασχολείται με τη στέγαση από διάφορες οπτικές γωνίες: δημόσια τάξη, συνεταιριστική στέγαση, επαναχρησιμοποίηση, φροντίδα, συλλογική ζωή, νομοθεσία και δικαίωμα στην πόλη. Μας ενδιαφέρει η στέγαση όχι μόνο ως τύπος κτιρίου, αλλά ως ένα από τα μέρη όπου η αρχιτεκτονική, η οικονομία και η πολιτική συναντιούνται πιο άμεσα.
ACE: Η οπτική ταυτότητα του Συνεδρίου είναι πολύ ισχυρή και άμεσα αναγνωρίσιμη – η χρήση του κίτρινου δημιουργεί μια σαφή παρουσία σε όλη την πόλη και την επικοινωνία της. Πώς προσεγγίσατε τη γραφιστική ως μέρος του πνευματικού και επιμελητικού πλαισίου του Συνεδρίου;
Η επικοινωνία δεν είναι δευτερεύουσα σε σχέση με το περιεχόμενο. Ένα συνέδριο αυτής της κλίμακας χρειάζεται ισχυρές ιδέες, αλλά χρειάζεται επίσης μια οπτική γλώσσα ικανή να κάνει αυτές τις ιδέες ορατές, προσβάσιμες και παρούσες στην πόλη.
Η κύρια γραφική ταυτότητα επιλέχθηκε μέσω διαγωνισμού πριν από το διορισμό μας ως επιμελητές και έχει αναπτυχθεί από την Pràctica / Principi. Η χρήση του κίτρινου δίνει στο Κογκρέσο μια άμεση και αναγνωρίσιμη δημόσια παρουσία σε διαφορετικά μέσα ενημέρωσης και αστικά πλαίσια.
Παράλληλα, συνεργαστήκαμε με τους Judit Musachs και Pol Pérez σε μια σειρά από κολάζ που συνδέονται με την ιδέα του Becoming και τις έξι θεματικές γραμμές. Αυτά τα κολάζ δεν απεικονίζουν τα θέματα κυριολεκτικά. Επικαλύπτουν θραύσματα, κλίμακες, αναφορές, υλικά και ατμόσφαιρες. Αυτό είναι πολύ κοντά στο πώς καταλαβαίνουμε το Κογκρέσο: τα οικολογικά ζητήματα αλληλεπικαλύπτονται με τα υλικά ζητήματα, η στέγαση με την πολιτική, η τεχνολογία με την αντίληψη, η φροντίδα με την κατασκευή. Το γραφικό έργο βοηθά στην έκφραση αυτής της κατάστασης του μείγματος και της αλληλεξάρτησης.
Ανοιχτό φόρουμ © Γίνεται: Αρχιτεκτονικές για έναν πλανήτη σε μετάβαση. Απόδοση από τον Anfibio
ACE: Το πρόγραμμα είναι πολύ πλούσιο, που εκτείνεται σε διαλέξεις, συζητήσεις, εκθέσεις, εργαστήρια, επιτόπιες επισκέψεις και την εβδομάδα των φοιτητών. Αν έπρεπε να μοιραστείτε ένα προσωπικό πραξικόπημα, τι θα ήταν;
Είναι δύσκολο να επιλέξουμε μόνο μία στιγμή, αλλά σίγουρα θα συνιστούσαμε τις συνόδους ολομέλειας. Θα υπάρχει ένα για κάθε θεματική γραμμή, στην αρχή και στο τέλος κάθε ημέρας. Είναι οι στιγμές όπου τα ευρύτερα ερωτήματα του κάθε Γίγνεσθαι συζητούνται συλλογικά.
Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ότι αυτές οι συνεδριάσεις συγκεντρώνουν διαφορετικά στρώματα του Κογκρέσου: μακροπρόθεσμα ερευνητικά έργα, βραχυπρόθεσμα εργαστήρια, προσκεκλημένες πρακτικές και κριτικοί ανταγωνιστές — στοιχεία από την αρχιτεκτονική και άλλους τομείς που έχουν κληθεί να αμφισβητήσουν, να επεκτείνουν και μερικές φορές να αμφισβητήσουν το επιμελητικό πλαίσιο. Αυτές οι συνεδρίες δεν θεωρούνται ως περιλήψεις, αλλά ως στιγμές αντιπαράθεσης, σύνθεσης και συζήτησης γύρω από πρωτότυπες συνεισφορές που παράγονται ειδικά για το Κογκρέσο.
Υπάρχουν στιγμές, συνεδρίες ή συναντήσεις που ανυπομονείτε ιδιαίτερα ή που εκφράζουν καλύτερα το πνεύμα του Γίνετε;
Πιθανότατα το Open Forum. Κάθε βράδυ, μετά τις συνεδρίες στο CCIB, οι ομιλητές που συμμετείχαν παράλληλα καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας θα συναντηθούν στο Les Tres Xemeneies del Besòs για μια ανοιχτή και ανεπίσημη συζήτηση.
Δεν υπάρχουν προετοιμασμένες παρουσιάσεις και σταθερό σενάριο. Η συζήτηση θα ξεκινήσει από τις ερωτήσεις που τρέχουν στο Κογκρέσο — χρόνος, μετασχηματισμός, γίγνεσθαι — αλλά μπορεί να κινηθεί προς απροσδόκητες κατευθύνσεις. Στη συνέχεια, φαγητό, ποτά και μουσική θα συνεχίσουν τη συζήτηση δίπλα στη θάλασσα. Αυτός ο συνδυασμός της συζήτησης, της ατυπίας, του δημόσιου χώρου, του μεταβιομηχανικού τοπίου και του εορτασμού εκφράζει αρκετά καλά την ατμόσφαιρα που ελπίζουμε ότι μπορεί να παράγει το Κογκρέσο.
Disseny Hub Glòries εναέρια άποψη, ευγενική προσφορά του Ajuntament de Barcelona
ACE: Πέρα από την ίδια την εκδήλωση, ποιοι μηχανισμοί υπάρχουν για να διασφαλιστεί ότι οι ιδέες και οι συζητήσεις από το Κογκρέσο θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν, να επηρεάζουν την πρακτική ή να οδηγούν σε συγκεκριμένη δράση στη συνέχεια;
Ποτέ δεν καταλάβαμε το Συνέδριο ως ένα μόνο τριήμερο γεγονός. Το Becoming έχει ήδη δημιουργήσει έρευνα, εργαστήρια, δημοσιεύσεις, εκθέσεις, φοιτητικές εργασίες και συνεργασίες πριν πραγματοποιηθεί το ίδιο το Συνέδριο. Μερικά από αυτά τα υλικά θα παραμείνουν μέσα από το βιβλίο και την έκθεση. άλλοι μπορούν να συνεχίσουν μέσω δημόσιων ιδρυμάτων, σχολείων, γραφείων ή περαιτέρω έρευνας.
Φυσικά, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την ιδέα ότι ένα συνέδριο μπορεί να παράγει άμεση δράση από μόνο του. Ο αντίκτυπός της εξαρτάται από το τι κάνουν στη συνέχεια οι συμμετέχοντες, τα θεσμικά όργανα και οι διοικήσεις. Αλλά το Κογκρέσο μπορεί να δημιουργήσει ένα κοινό έδαφος. Μπορεί να συνδέσει άτομα που εργάζονταν ξεχωριστά, να δώσει ορατότητα σε επείγουσες ερωτήσεις και να βοηθήσει στη μετατόπιση ορισμένων επαγγελματικών συνηθειών.
Για εμάς, η επιτυχία δεν θα σήμαινε ότι κάθε πρόταση εφαρμόζεται κυριολεκτικά. Αυτό θα σήμαινε ότι το Κογκρέσο βοηθά στην αμφισβήτηση ορισμένων επίμονων αντανακλαστικών: δημιουργία νέων εξ ορισμού, κατεδάφιση πολύ γρήγορα, διαχωρισμός του σχεδιασμού από την πολιτική ή αντιμετώπιση των υλικών ως αφηρημένων πόρων. Σε έναν πλανήτη σε μετάβαση, η αρχιτεκτονική πρέπει να μάθει να επισκευάζει, να επαναχρησιμοποιεί, να διαπραγματεύεται, να φροντίζει, να νομοθετεί και να φαντάζεται διαφορετικά.
Διαβάστε περισσότερα: https://uia2026bcn.org/
Επισκεφθείτε το ACE στο Παγκόσμιο Συνέδριο UIA 2026 στη Βαρκελώνη
Το Συμβούλιο Αρχιτεκτόνων της Ευρώπης σας καλεί να συμμετάσχετε σε δύο συμπληρωματικές πρωτοβουλίες στο Παγκόσμιο Συνέδριο Αρχιτεκτόνων της UIA για το 2026 στη Βαρκελώνη, οι οποίες επικεντρώνονται αμφότερες σε μία από τις πλέον επείγουσες προκλήσεις της Ευρώπης: τον μετασχηματισμό του υφιστάμενου δομημένου περιβάλλοντός μας. Με 85–95% από τα σημερινά κτίρια που αναμένεται να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούνται έως το 2050, η ανακαίνιση και η προσαρμοστική επαναχρησιμοποίηση πρέπει να τεθούν στο επίκεντρο του θεματολογίου βιωσιμότητας της Ευρώπης.
Επισκεφθείτε την έκθεση ACE
Η φόρμα ακολουθεί τον μετασχηματισμό – Έκθεση ACE στο Παγκόσμιο Συνέδριο Αρχιτεκτόνων της UIA
Καθ' όλη τη διάρκεια του Συνεδρίου, η ACE θα παρουσιάσει μια επιμελημένη έκθεση υποδειγματικών έργων από όλη την Ευρώπη που θα καταδεικνύουν τις δυνατότητες της προσαρμοστικής επαναχρησιμοποίησης, ανακαίνισης και μετασχηματισμού. Τα επιλεγμένα έργα δείχνουν πώς τα υπάρχοντα κτίρια μπορούν να επανασχεδιαστούν για να προσφέρουν περιβαλλοντική, κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική αξία. Μάθετε περισσότερα hεαρ.
Συμμετάσχετε στο σεμινάριο πολιτικής ACE
Η φόρμα ακολουθεί τον μετασχηματισμό: Στιγμές που επαναπροσδιορίζουν τα υφιστάμενα κτίρια της Ευρώπης
29 Ιουνίου 2026 | 14:00 θερινή ώρα Κεντρικής Ευρώπης
Το σεμινάριο αυτό θα διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο η πολιτική, ο πολιτισμός και ο σχεδιασμός μπορούν να συνεργαστούν για την επιτάχυνση της ανακαίνισης υψηλής ποιότητας και της προσαρμοστικής επαναχρησιμοποίησης, σε ευθυγράμμιση με το σύστημα ποιότητας Baukultur του Νταβός, το Νέο Ευρωπαϊκό Μπάουχαους και την αναθεωρημένη οδηγία για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων. Θα αντιμετωπίσει επίσης βασικούς κανονιστικούς φραγμούς και ευνοϊκά πλαίσια για τον μεγάλης κλίμακας μετασχηματισμό του δομημένου περιβάλλοντος. Μητρώο εδώ.
