I samband med Young Architects Forum i Barcelona i fjor snakka ACE med Jaufret Barrot om kvalitet i det bygde miljøet, berekraft, mellombels bruk og ombruk av tomme bygningar, YTAA og relevansen av arkitektoniske retningslinjer.

ACE: Takk for at du deltok på Young Architects’ Forum i Barcelona i fjor med temaet «Perspectives». Kva er dine "ta bort meldingar" frå denne konferansen?

Jaufret BARROT: — Det er to viktige aspektar som skil seg ut for meg. Først, sett folk att i sentrum av våre prosjekter. Det er ein aukande etterspørsel frå innbyggjarane etter pragmatiske prosjekter, der dei kan engasjere seg, gjere det for seg sjølv og vere skodespelar.
For det andre krev klimakrisa at arkitektar skal vere ambisiøse når det gjeld miljø og å gå utover berre regulering. Det er oppmuntrande å sjå døme på prosjekter som kjem opp over heile Europa. Desse nye utfordringane tvingar oss til å gjenoppfinne yrket vårt, til å samarbeide meir. Det er ein positiv og optimistisk trend for unge arkitektar å jobbe kollektivt for å få konkrete løysingar, noko som er veldig spanande!” 

ACE:  I 2016 var du finalist i Young Talent Architecture Prize, kva betyr denne prisen for din karriere? Kva høve gjev denne prisen? 

Jaufret BARROT: — Denne prisen markerer slutten på studia og byrjinga på mitt profesjonelle liv. Det verdsett alt arbeidet som er utført i løpet av eit år med min kollega Cinthia Carrasco, i distriktet Toulouse kalla Bordelongue, som ein del av mitt oppgraderingsprosjekt og mine to lærarar, Daniel Estevez og Francine Zarcos.
Young Talent Architecture Award sikra synlegheit og anerkjenning blant institusjonelle aktørar som tok omsyn til prosjektet mitt og letta gjennomføringa av mellombelse beleggsprosjekter for ledige bygningar.  Takket vere alt dette arbeidet og denne prisen var eg i stand til å lansere min eigen arkitektoniske praksis kalla «Hors-Pistes Architectures» og opne det første senteret for «mellombels beredskapsinnkvartering for 220 personar i eit offentleg bygg» (som hadde vore tomt i 5 år), i samarbeid med Agence Intercalaire og Studio-K i Toulouse. 

ACE: Under ACE-forumet utfordra du publikum ved å spørje "Kvifor byggjer vi nye kontorer når arven vår ofte er underutnytta med mange tomme rom?" Bygg mindre og forbetra eksisterande bygget arv som eit svar på klimaendringar? 

Jaufret BARROT: — Vi står overfor den største utfordringa vårt samfunn har stått overfor, nemleg å dempe klimaendringane forårsaka av menneskeleg aktivitet. Bak dette spørsmålet som du refererer til, spør eg vår utviklingsmodell, som er basert på vekst, genererer avfall og overforbruk. Denne modellen er òg motoren i konstruksjonen. I dag tilsvarar ein stor del av eigedomsprosjekter forbrukarprodukter, som svarar til ein trend, designa for ei førehandsdefinert bruk og for ei viss levetid. Det er ein kortsiktig visjon. Til dømes er eit kontorbygg som er meir enn 5 år gammalt ansett som ein gammal bygning av marknadsførarar. Vi må sjå annleis på kva dei har bygget, men òg å verdsetja eksisterande elementar — det som allereie er der. Vi må revurdera desse restplassane, dvs. ledige bygningar. Det er både ressursar og høve. 
I Frankrike anslår eigedomsmeglingsobservatoriet Ile-de-France at det i 2016 er meir enn 5 millionar kvadratmeter ledige kontorer. I Toulouse er det meir enn 450.000 kvadratmeter tomme kontorer. Etter kvart som folkesetnaden aukar med 18.000 innbyggjarar per år, må arkitektar vere proaktive i å optimalisere bruken av desse ledige bygningane, anten ved å tilpasse dei der det er mogleg, eller ved å renovere og permanent transformere dei.   

ACE: «Eux-RE»-prosjektet ditt er ein del av ei deltakande tilnærming der det finst løysingar med innbyggjarane som bidreg til å utforma arkitekturprosjektet. Folk i sentrum. Kan du fortelje oss meir om dette prosjektet og di tilnærming til å inkludere innbyggjarar? og arkitektens rolle.

Jaufret BARROT: — Dette «Eux-RE»-prosjektet er ein del av Dessine-moi Toulouse-utlysinga for prosjekter. Det ligg i dei gamle kommunale verkstadane i Lapujade. Vi har valt å vere så inkluderande og pragmatiske som mogeleg. Det siste året har dei eksisterande bygningane husa unge strukturar i den sosiale og kollektive økonomien, viss aktivitet er basert på integreringsarbeid gjennom sykkelreparasjon. Desse typar strukturar står overfor vanskelegheita med å finne rimelege lokale i byen, på grunn av eigedomspress. Imidlertid er desse aktivitetane verkelege spakar for sosiale band i eit nabolag og dermed jobbgeneratorar. For å sikre overlevinga av desse strukturane i byar, førestilte vi oss eit prosjekt med sjølvrenovering av eksisterande verkstadsrom, av strukturane sjølv, som var den einaste levedyktige økonomiske modellen for dei. Vi organiserte arbeidsmøte og gjenforeiningar med nabolagsforeiningar, strukturar i den sosiale, kollektive og kulturelle økonomien for å byggje, med dei, dette forslaget til utlysning for prosjekter. Vi spelte ei viktig rolle i å knyte saman alle desse aktørane og byggje opp teamet. Vi måtte også spele rolla som meklar, for å syntetisere alle behova og omsetje alt dette til eit gjennomførbart prosjekt. Resultatet er eit blanda prosjekt som kombinerer renovering av verkstader, opprettalse av 60 nye bustader, derav 42 er i «samfunnsbustader» støtta av Arbeidernes bustadkomité (COL).
Dette prosjektet inkluderer òg renovering av den gamle snikkarhallen for framtidig installasjon av eit kulturhus støtta av Electric Forest, som kombinerer kringkasting og audiovisuell skaping. Prosjektet «Eux-RE» har som mål å vere så open for nabolaget som mogeleg. Den mellombelse bruken av denne nettstaden av Agence Intercalaire vil òg bidra til å aktivera denne staden i år og tillate brukarar å bli involvert i prosjektet. 

ACE: Korleis ser du på prosjektet ditt aldring?

Jaufret BARROT: — Ved å setje brukarane tilbake i sentrum av prosjektet, er hovudmålet at bygget møter deira behov på ein betre måte. På den andre sida, ved å ta igjen ein viktig stad i livet og leiinga av staden, ved å følgje dei mot ei sjølvleiing, som avgrensar risikoen for forverring. Dette favoriserer etableringa av eit passande klima for at bygningen skal eldast godt, med reelt vedlikehald på lang sikt. Ved å involvere brukarane i prosjektet, styrkjer vi dei. Ideelt sett ville prosjekta mine halde fram med å ha liv, sjølv om skodespelarane og brukarane eg jobba med i utgangspunktet endra seg. For å sikre optimal aldring av eit prosjekt, i tillegg til den opphavlege kvaliteten som skal innlemmast i bygningen, må den vere tilstrekkeleg godt utforma for å vere så evolusjonær som mogleg og ikkje avgrense transformasjonane og framtidig tilpasning av bygningen. 

ACE: Kva er etter di meining relevansen av arkitekturpolitikk? Kva er dine forventingar på EU-nivå når det gjeld å støtte profesjonell praksis og garantere kvaliteten på det bygde miljøet?

Jaufret BARROT: — Grensene for arkitekturpolitikken er etter mitt syn at dei berre har kvantitative mål og få kvalitative krav, slik vi har sett tidlegare på 1970-talet i Frankrike med etableringa av nye byar. Vidare er denne arven dømd til riving, fordi byfornyingspolitikk fører til riving av dei. I nokre tilfelle er dette naudsynt når bygningen er for gammal eller av dårleg kvalitet. Denne politikken er imidlertid ikkje det verkelege problemet, det handlar om kva innbyggjarane i desse bustadene vil ha og korleis dei kan forbetra sitt bomiljø. Offentleg arkitektonisk politikk held fram med å vere ovanfrå og ned visjonar som tek svært lite omsyn til brukaranes plass i design og implementering. 
EU har òg ei breiare rolle i miljøpolitikken og reguleringa av yrket. Det kan fremje innovasjon og forsking innan arkitektur for å mogleggjere ei breiare integrering av brukarmedverknad i prosjekter, gjenbruk av ledige bygningar, gjenbruk av dekonstruksjonsmateriale og for å optimalisere miljøprestasjonane ved å integrere kriterium for bruk og sosiale verdiar.»   

ACE: Korleis vil arkitekturen sjå ut dei neste åra og tiåra? Kva er dei nye trendane og tendensane?

Jaufret BARROT: — Eg ser for meg ein pragmatisk, organisk, livleg arkitektur som utnyttar lokal teknologi og ressursar i materiale, men òg i arbeidsplassar. Eg førestiller meg ein arkitektur som tek opp miljøspørsmålet på ein global måte. Det vil seie at det ikkje kan avgrensast til enkel energiyting. Nokre gonger ser eg arkitekten som ein lækjar som undersøkjer ein pasient. Vår rolle er å studera ein bygning eller eit område og tilby best mogleg behandling, med og for brukarane. Dette gjenspeglast òg i framveksten av kollektiver i arkitektur, eller ny praksis, er å designe og byggje prosjekter med mottakarar, på ein bottom-up måte, for å vere så nær som mogleg til verkelegheita av behov og så relevant som mogleg. Arkitekten har ei reell rolle å spele i å transformere samfunnet og forbetre vårt bomiljø. 

ACE: Som ung arkitekt, kva var det beste rådet du fekk? 

Jaufret BARROT: — Det beste rådet eg nokon gong fekk var frå lærarane mine under masterstudia mine, Daniel Estevez og Francine Zarcos, som alltid oppmuntra meg til å halde ut i arbeidet mitt, på prosjekter som ligg mitt hjarte nær, fordi det gjev meining på eit menneskeleg nivå. Gjennom si undervisning lærte dei meg å halde eit kritisk auge med samfunnet og å hevde mine verdiar, samstundes som eg heldt ein frisk utsjånad og ei viss uskuld for å halde fram med å førestille meg og skape ein pragmatisk arkitektur forankra i sitt miljø.  

Om
 
Jaufret BARROT er ein fransk arkitekt og sivilingeniør basert i Toulouse (Frankrike). Finalist i arkitektprisen for unge talentar 2016, Han designa ei løysing for å tilpasse ubrukte bygningar til mellombelse bustader, med bidrag og implikasjon av menneska som bur eller jobbar der (Bordelongue-området, Toulouse). Sidan 2016 Han har halde fram med å utvikle konseptet med gjenbruk av tom bygningS. Han har grunnlagt sitt eige arkitektstudio, Hors Pistes Architectures (Arkitektur utanfor løypa). 

Video
23. november 2019 arrangerte Europarådets arkitektråd ein konferanse med tittelen «Perspektiver», der unge arkitektar frå heile Europa vart invitert til å uttrykkje sitt syn på yrket og sine visjonar og ambisjonar for framtida. Video frå møtet med presentasjonar etterfølgd av paneldebatt og Q &A med publikum Sebastian SKOVSTED, Johansen Skovsted Arkitekter (Danmark) Jaufret BARROT, Finalist 2016 Young Talent Architecture Award (Frankrike) N’UNDO (Spania) Filipe MAGALHÃES, Fala Atelier (Portugal) er tilgjengeleg på ACE YouTube-kanal.