W ramach zeszłorocznego Forum Młodych Architektów w Barcelonie ACE rozmawiało z Jaufretem Barrotem o jakości w środowisku budowlanym, zrównoważonym rozwoju, tymczasowym użytkowaniu i ponowne wykorzystanie puste budynki, YTAA i znaczenie polityki architektonicznej.
ACE: Dziękujemy za udział w ubiegłorocznym Forum Młodych Architektów w Barcelonie pod hasłem „Perspektywy”. Jakie są Państwa „przesłania” z tej konferencji?
Jaufret BARROT: „Wyróżniają mnie dwa ważne aspekty. Po pierwsze, umieść ludzi w centrum naszych projektów. Obywatele coraz częściej domagają się pragmatycznych projektów, w których mogą się angażować, robić to dla siebie i być aktorami.
Po drugie, kryzys klimatyczny wymaga, aby architekci byli ambitni pod względem ochrony środowiska i wykraczali poza zwykłe regulacje. Cieszy fakt, że w całej Europie pojawiają się wzorcowe projekty. Te nowe wyzwania zmuszają nas do odkrywania na nowo naszego zawodu, do większej współpracy. Młodzi architekci mają pozytywną i optymistyczną tendencję do wspólnej pracy nad konkretnymi rozwiązaniami, co jest naprawdę ekscytujące!
ACE: W 2016 r. był Pan finalistą Nagrody dla Architektury Młodych Talentów, co ta nagroda oznacza dla Pana kariery? Jakie możliwości oferuje ta nagroda?
Jaufret BARROT: „Ta nagroda oznacza koniec moich studiów i początek mojego życia zawodowego. Ceni całą pracę wykonaną w ciągu roku z moją koleżanką Cinthią Carrasco, w dzielnicy Tuluzy zwanej Bordelongue, w ramach mojego projektu ukończenia studiów i moimi dwoma nauczycielami, Danielem Estevezem i Francine Zarcos.
Nagroda Young Talent Architecture Award zapewniła widoczność i uznanie wśród podmiotów instytucjonalnych, które zwróciły uwagę na mój projekt i ułatwiły realizację przejściowych projektów najmu pustych budynków. Dzięki tym wszystkim pracom i tej nagrodzie udało mi się uruchomić własną praktykę architektoniczną o nazwie „Hors-Pistes Architectures” i otworzyć pierwsze centrum tymczasowego zakwaterowania awaryjnego dla 220 osób w budynku użyteczności publicznej (który był pusty przez 5 lat), we współpracy z Agence Intercalaire i Studio-K w Tuluzie.”
ACE: Podczas Forum ACE zakwestionowałeś opinię publiczną, pytając: „Dlaczego budujemy nowe biura, gdy nasze dziedzictwo jest często niedostatecznie wykorzystywane z wieloma pustymi przestrzeniami?” Buduj mniej i ulepszaj istniejące dziedzictwo zbudowane jako odpowiedź na łagodzenie zmiany klimatu?
Jaufret BARROT: Stoimy przed największym wyzwaniem, przed którym stoi nasze społeczeństwo, a mianowicie łagodzeniem zmiany klimatu spowodowanej działalnością człowieka. Za tym pytaniem, do którego się Pan odnosi, kwestionuję nasz model rozwoju, który opiera się na wzroście, wytwarzaniu odpadów i nadmiernej konsumpcji. Ten model jest również silnikiem konstrukcyjnym. Obecnie duża część projektów nieruchomościowych jest odpowiednikiem produktów konsumenckich, odpowiadających trendowi, zaprojektowanych do z góry określonego zastosowania i na określoną żywotność. Jest to wizja krótkoterminowa. Na przykład budynek biurowy, który ma ponad 5 lat, jest uznawany przez marketerów za stary budynek. Musimy inaczej spojrzeć na to, co zbudowali, ale także docenić istniejące elementy – to, co już istnieje. Musimy ponownie rozważyć te pozostałe przestrzenie, tj. puste budynki. Są to zarówno zasoby, jak i możliwości.
We Francji korporacyjne obserwatorium nieruchomości Ile-de-France oszacowało, że w 2016 roku jest ponad 5 milionów metrów kwadratowych wolnych biur. W Tuluzie jest ponad 450 000 metrów kwadratowych pustych biur. Ponieważ liczba ludności wzrasta o 18 000 mieszkańców rocznie, architekci muszą aktywnie optymalizować wykorzystanie tych pustych budynków, w miarę możliwości dostosowując je lub odnawiając i trwale przekształcając”.
ACE: Twój projekt „Eux-RE” jest częścią podejścia partycypacyjnego, w ramach którego wraz z mieszkańcami, którzy pomagają w zaprojektowaniu projektu architektonicznego, znajdują się rozwiązania. Ludzie w centrum. Czy możesz powiedzieć nam więcej o tym projekcie i swoim podejściu do włączenia mieszkańców? Rola architekta.
Jaufret BARROT: „Ten projekt »Eux-RE« jest częścią zaproszenia do składania projektów w Dessine-moi Toulouse. Znajduje się w starych miejskich przestrzeniach warsztatowych Lapujade. Postanowiliśmy być tak inkluzywni i pragmatyczni, jak to tylko możliwe. W ciągu ostatniego roku w istniejących budynkach mieściły się młode struktury gospodarki społecznej i zbiorowej, których działalność opiera się na pracy integracyjnej poprzez naprawę rowerów. Tego typu struktury napotykają trudności w znalezieniu niedrogich lokali w mieście, ze względu na presję na nieruchomości. Działania te są jednak prawdziwymi dźwigniami więzi społecznych w sąsiedztwie, a tym samym generatorami miejsc pracy. Aby zapewnić przetrwanie tych struktur w miastach, wyobraziliśmy sobie projekt samoremontu istniejących przestrzeni warsztatowych, przez same struktury, który był dla nich jedynym realnym modelem ekonomicznym. Zorganizowaliśmy spotkania robocze i spotkania ze stowarzyszeniami sąsiedzkimi, strukturami gospodarki społecznej, zbiorowej i kulturalnej w celu zbudowania wraz z nimi niniejszego wniosku dotyczącego zaproszenia do składania projektów. Odegraliśmy wiodącą rolę w łączeniu wszystkich tych aktorów i budowaniu zespołu. Musieliśmy również odgrywać rolę mediatora, aby zsyntetyzować wszystkie potrzeby i przełożyć to wszystko na wykonalny projekt. Rezultatem jest projekt mieszany, łączący renowację warsztatów, utworzenie 60 nowych mieszkań, z których 42 znajdują się w „mieszkaniach komunalnych” wspieranych przez Komitet Mieszkaniowy Pracowników (COL).
Projekt ten obejmuje również renowację starej hali stolarskiej w celu przyszłej instalacji centrum kulturalnego wspieranego przez Las Elektryczny, łączącego twórczość nadawczą i audiowizualną. Projekt „Eux-RE” ma być jak najbardziej otwarty na sąsiedztwo. Tymczasowe korzystanie z tej strony przez Agence Intercalaire również pomoże aktywować to miejsce w tym roku i pozwoli użytkownikom zaangażować się w projekt.
ACE: Jak postrzegasz starzenie się swojego projektu?
Jaufret BARROT: „Umieszczając użytkowników w centrum projektu, głównym celem jest lepsze zaspokojenie ich potrzeb. Z drugiej strony, zajmując po raz kolejny ważne miejsce w życiu i zarządzaniu tym miejscem, towarzysząc im w kierunku samozarządzania, które ogranicza ryzyko pogorszenia. Sprzyja to stworzeniu odpowiedniego klimatu, aby budynek dobrze się starzeł, przy rzeczywistym utrzymaniu w perspektywie długoterminowej. Angażując użytkowników w projekt, wzmacniamy ich pozycję. Idealnie byłoby, gdyby moje projekty nadal kryły życie, nawet jeśli aktorzy i użytkownicy, z którymi pracowałem, początkowo się zmienią. Aby zapewnić optymalne starzenie się projektu, oprócz początkowej jakości, która ma zostać włączona do budynku, musi on być wystarczająco dobrze zaprojektowany, aby był jak najbardziej ewolucyjny i nie ograniczał przekształceń i przyszłej adaptacji budynku.”
ACE: Jakie jest Państwa zdaniem znaczenie polityki architektonicznej? Jakie są Państwa oczekiwania na szczeblu UE w zakresie wspierania praktyki zawodowej i gwarantowania jakości środowiska zbudowanego?
Jaufret BARROT: „Moim zdaniem ograniczenia polityki architektonicznej polegają na tym, że mają one jedynie cele ilościowe i niewiele wymogów jakościowych, jak widzieliśmy w przeszłości w latach 70. we Francji wraz z tworzeniem nowych miast. Co więcej, dziedzictwo to jest skazane na rozbiórkę, ponieważ polityka odnowy obszarów miejskich prowadzi do ich rozbiórki. W niektórych przypadkach jest to konieczne, gdy budynek jest zbyt stary lub złej jakości. Jednak ta polityka nie jest prawdziwym problemem, chodzi o to, czego chcą mieszkańcy tych rezydencji i jak poprawić ich środowisko życia. Publiczne polityki architektoniczne pozostają wizjami odgórnymi, w bardzo niewielkim stopniu uwzględniającymi miejsce użytkowników w projektowaniu i wdrażaniu.
Unia Europejska odgrywa również szerszą rolę w polityce ochrony środowiska i regulacji tego zawodu. Może sprzyjać innowacjom i badaniom w dziedzinie architektury, aby umożliwić szerszą integrację zaangażowania użytkowników w projekty, ponowne wykorzystanie pustych budynków, ponowne wykorzystanie materiałów rozbiórkowych oraz optymalizację efektywności środowiskowej poprzez integrację kryteriów użytkowania i wartości społecznych.
ACE: Jak będzie wyglądała architektura w nadchodzących latach i dekadach? Jakie są pojawiające się nowe trendy i tendencje?
Jaufret BARROT: „Wyobrażam sobie pragmatyczną, organiczną, żywą architekturę, dobrze wykorzystującą lokalną technologię i zasoby w materiałach, ale także w miejscach pracy. Wyobrażam sobie architekturę obejmującą kwestię ochrony środowiska w sposób globalny. Oznacza to, że nie może ograniczać się do prostej charakterystyki energetycznej. Czasami widzę architekta jako lekarza, który bada pacjenta. Naszą rolą jest badanie budynku lub obszaru i oferowanie najlepszego możliwego leczenia, z użytkownikami i dla użytkowników. Odzwierciedla się to również w pojawieniu się kolektywów w architekturze lub nowych praktykach, które polegają na projektowaniu i budowaniu projektów z beneficjentami, w sposób oddolny, tak aby były jak najbardziej zbliżone do rzeczywistości potrzeb i jak najbardziej istotne. Architekt ma do odegrania prawdziwą rolę w przekształcaniu społeczeństwa i poprawie naszego środowiska życia.
ACE: Jako młody architekt, jaka była najlepsza rada, którą otrzymałeś?
Jaufret BARROT: „Najlepszą radą, jaką kiedykolwiek otrzymałem, byli moi nauczyciele podczas studiów magisterskich, Daniel Estevez i Francine Zarcos, którzy zawsze zachęcali mnie do wytrwania w mojej pracy, w projektach bliskich mojemu sercu, ponieważ ma to sens na poziomie ludzkim. Poprzez swoje nauczanie nauczyli mnie krytycznego patrzenia na społeczeństwo i potwierdzania moich wartości, przy jednoczesnym zachowaniu świeżego spojrzenia i pewnej niewinności, aby nadal wyobrażać sobie i tworzyć pragmatyczną architekturę zakotwiczoną w jego otoczeniu.
Informacje
Jaufret BARROT jest francuskim architektem i inżynierem budownictwa cywilnego z siedzibą w Tuluzie (Francja). Finalista Nagrody Młodych Architektów Talentów 2016, zaprojektował rozwiązanie mające na celu dostosowanie niewykorzystanych budynków do tymczasowych mieszkań, przy udziale i zaangażowaniu osób tam mieszkających lub pracujących (sąsiedztwo Bordelongue, Tuluza). Od 2016 r. Kontynuował prace nad koncepcją ponownego wykorzystania pustego budynkus. Założył własną pracownię architektoniczną, Hors Pistes Architektury (architektury off-trail).
Wideo
W dniu 23 listopada 2019 r. Rada Architektów Europy zorganizowała konferencję pod tytułem „Perspektywy”, zapraszając młodych architektów z całej Europy do wyrażenia swoich poglądów na temat tego zawodu oraz ich wizji i aspiracji na przyszłość. Wideo z sesji z udziałem: prezentacje, a następnie dyskusja panelowa i Q&A z udziałem publiczności Sebastian SKOVSTED, Johansen Skovsted Arkitekter (Dania) Jaufret BARROT, Finalist 2016 Young Talent Architecture Award (Francja) N’UNDO (Hiszpania) Filipe MAGALHÃES, Fala Atelier (Portugalia) są dostępne na stronie: Kanał ACE na youtube.
