Zgromadzenie Ogólne ACE odbywa się dziś w Royale Belge w Brukseli, zapewniając kluczową platformę, która pomaga kształtować przyszłość zawodu architekta w całej Europie.

Pod przewodnictwem przewodniczącego Daniel Fügenschuh, Zgromadzenie zrzesza zarząd i prawie 80 delegatów z całego świata. #Europa, zjednoczona we wzmacnianiu wspólnego głosu i wspieraniu działań rzeczniczych ACE.

Dzisiejsze dyskusje koncentrują się na głównych priorytetach politycznych mających wpływ na architektów w całej Europie. Dzięki współpracy i wymianie wiedzy uczestnicy wzmacniają zasadniczą rolę architektury w tworzeniu wysokiej jakości, zrównoważonego środowiska zbudowanego.

Restauracje w pobliżu Royale Belge

Budynek Royale Belge jest doskonałym przykładem architektury korporacyjnej z lat 60. w Brukseli w Belgii. Po całkowitym opuszczeniu w 2017 roku budynek był w stanie rozległej ruiny. W 2018 r. miasto Bruksela przyznało konsorcjum inwestorów, Souverain 25, pozwolenie na renowację budynku. W 2019 r. budynek i otaczające go tereny zostały objęte ochroną dziedzictwa regionalnego. Bruksela i nowi właściciele rozpoczęli konkurs na projekt, którego celem była reorganizacja budynku i połączenie różnych zastosowań, w tym obiektów konferencyjnych, biur, przestrzeni coworkingowych, hotelu, klubu zdrowia i restauracji.

Zwycięski projekt projektowania i adaptacji, który został pomyślnie ukończony, był wspólnym wysiłkiem londyńskiej firmy. Caruso St John Architekci, z siedzibą w Antwerpii Bovenbouw Architekt, z siedzibą w Brukseli DDS+ Architekci oraz Metzger et Associés Architektura. CIT Blaton był generalnym wykonawcą remontu budynku. Finansowanie projektu jest całkowicie prywatne, a deweloper jest konsorcjum czterech partnerów finansujących – Rozwój rdzeni, Urbicoon, Foresite oraz Ape.

Zaprojektowany przez znanego belgijskiego architekta René Stapelsa we współpracy z francuskim architektem Pierre'em Dufau, budynek został ukończony w 1970 roku jako siedziba firmy ubezpieczeniowej Royale Belge.

Fasady, które pierwotnie składały się z dużych sekcji szklanych i stali Corten, były pod koniec swojej żywotności niespełniające norm termicznych i wykazywały wiele przecieków. Duża szklana fasada była nadal jednoszybowa, co powodowało problemy z kondensacją. Dachy i tarasy były starzone i miały poważne problemy z hydroizolacją. Wyposażenie techniczne było przestarzałe i w całości oparte na zasilaniu olejem opałowym.