In het kader van het Young Architects Forum vorig jaar in Barcelona sprak ACE met Jaufret Barrot over kwaliteit in de gebouwde omgeving, duurzaamheid, tijdelijk gebruik en hergebruik van leegstaande gebouwen, YTAA en de relevantie van architectuurbeleid.
ACE: Hartelijk dank voor uw deelname aan het Young Architects’ Forum vorig jaar in Barcelona over het thema “Perspectives”. Wat zijn uw “meeneemboodschappen” van deze conferentie?
Jaufret BARROT: “Er zijn twee belangrijke aspecten die mij opvallen. Ten eerste, zet mensen terug in het centrum van onze projecten. Er is een toenemende vraag van burgers naar pragmatische projecten, waarbij ze betrokken kunnen raken, het voor zichzelf kunnen doen en een acteur kunnen zijn.
Ten tweede vereist de klimaatnoodtoestand dat architecten ambitieus zijn op het gebied van milieu en verder gaan dan louter regelgeving. Het is bemoedigend om voorbeeldige projecten in heel Europa te zien opkomen. Deze nieuwe uitdagingen dwingen ons om ons vak opnieuw uit te vinden, om meer samen te werken. Er is een positieve en optimistische trend voor jonge architecten om gezamenlijk te werken aan concrete oplossingen, wat echt opwindend is!”
ACE: In 2016 was je finalist van de Young Talent Architecture Prize, wat betekent deze prijs voor je carrière? Welke mogelijkheden biedt deze award?
Jaufret BARROT: “Deze prijs markeert het einde van mijn studie en het begin van mijn professionele leven. Het waardeert al het werk dat gedurende een jaar is uitgevoerd met mijn collega Cinthia Carrasco, in het district Toulouse genaamd Bordelongue, als onderdeel van mijn afstudeerproject en mijn twee leraren, Daniel Estevez en Francine Zarcos.
De Young Talent Architecture Award zorgde voor zichtbaarheid en erkenning bij institutionele actoren die aandacht besteedden aan mijn project en de uitvoering van tijdelijke bezettingsprojecten voor leegstaande gebouwen faciliteerden. Zo kon ik dankzij al dit werk en deze prijs mijn eigen architectuurpraktijk “Hors-Pistes Architectures” lanceren en het eerste centrum openen voor “tijdelijke noodopvang voor 220 personen in een openbaar gebouw” (dat al 5 jaar leeg stond), in samenwerking met Agence Intercalaire en Studio-K in Toulouse.”
ACE: Tijdens het ACE-forum daagde u het publiek uit door te vragen “Waarom bouwen we nieuwe kantoren wanneer ons erfgoed vaak onderbenut wordt met veel lege ruimtes?” Minder bouwen en bestaand gebouwd erfgoed verbeteren als antwoord op de beperking van de klimaatverandering?
Jaufret BARROT: “We staan voor de grootste uitdaging waar onze samenleving voor staat, namelijk het beperken van de klimaatverandering als gevolg van menselijke activiteiten. Achter deze vraag waar u naar verwijst, vraag ik ons ontwikkelingsmodel, dat is gebaseerd op groei, het genereren van afval en overconsumptie. Dit model is ook de motor van de bouw. Tegenwoordig zijn grote delen van vastgoedprojecten gelijkwaardig aan consumentenproducten, reagerend op een trend, ontworpen voor een vooraf gedefinieerd gebruik en voor een bepaalde levensduur. Het is een kortetermijnvisie. Een kantoorgebouw dat meer dan vijf jaar oud is, wordt bijvoorbeeld door marketeers als een oud gebouw beschouwd. We moeten anders kijken naar wat ze hebben opgebouwd, maar ook naar bestaande elementen – wat er al is. We moeten deze restruimten, d.w.z. leegstaande gebouwen, heroverwegen. Het zijn zowel middelen als kansen.
In Frankrijk schatte het observatorium voor bedrijfsvastgoed Ile-de-France dat er in 2016 meer dan 5 miljoen vierkante meter aan leegstaande kantoren was. In Toulouse zijn er meer dan 450.000 vierkante meter lege kantoren. Naarmate de bevolking met 18 000 inwoners per jaar toeneemt, moeten architecten proactief zijn bij het optimaliseren van het gebruik van deze leegstaande gebouwen, hetzij door ze waar mogelijk aan te passen, hetzij door ze te renoveren en permanent te transformeren.”
ACE: Uw project “Eux-RE” maakt deel uit van een participatieve aanpak waarbij oplossingen worden gevonden met de bewoners die helpen bij het ontwerpen van het architectonische project. Mensen in het centrum. Kunt u ons meer vertellen over dit project en uw aanpak om bewoners erbij te betrekken? En de rol van de architect.
Jaufret BARROT: “Dit project “Eux-RE” maakt deel uit van de projectoproep Dessine-moi Toulouse. Het is gelegen in de oude gemeentelijke werkplaatsen van Lapujade. We hebben ervoor gekozen om zo inclusief en pragmatisch mogelijk te zijn. Het afgelopen jaar hebben de bestaande gebouwen jonge structuren van de sociale en collectieve economie gehuisvest waarvan de activiteit is gebaseerd op integratiewerkzaamheden door middel van fietsreparatie. Dit soort structuren worden geconfronteerd met de moeilijkheid van het vinden van betaalbare panden in de stad, als gevolg van de druk op het onroerend goed. Deze activiteiten zijn echter echte hefbomen voor sociale banden in een buurt en dus banengeneratoren. Om het voortbestaan van deze structuren in steden te waarborgen, stelden we ons een project voor van zelfrenovatie van bestaande werkplaatsruimten, door de structuren zelf, dat het enige levensvatbare economische model voor hen was. We organiseerden werkbijeenkomsten en bijeenkomsten met buurtverenigingen, structuren van de sociale, collectieve en culturele economie om samen met hen dit voorstel voor de oproep tot het indienen van projecten op te bouwen. We speelden de drijvende rol in het verbinden van al deze actoren en het samenstellen van het team. We moesten ook de rol van bemiddelaar spelen, om alle behoeften samen te vatten en dit alles te vertalen naar een haalbaar project. Het resultaat is een gemengd project, waarbij de renovatie van werkplaatsen wordt gecombineerd met de creatie van 60 nieuwe woningen, waarvan 42 in “gemeenschapswoningen” die worden ondersteund door het Comité voor arbeidershuisvesting (COL).
Dit project omvat ook de renovatie van de oude timmerhal voor de toekomstige installatie van een cultureel centrum ondersteund door het Elektrisch Bos, een combinatie van omroep en audiovisuele creatie. Het project "Eux-RE" wil zo open mogelijk zijn voor de buurt. Het tijdelijke gebruik van deze site door het Agence Intercalaire zal ook helpen om deze plek dit jaar te activeren en gebruikers in staat te stellen deel te nemen aan het project.”
ACE: Hoe ziet u uw project verouderen?
Jaufret BARROT: “Door gebruikers weer centraal te stellen in het project, is het hoofddoel dat het gebouw beter aan hun behoeften voldoet. Aan de andere kant, door opnieuw een belangrijke plaats in te nemen in het leven en het beheer van de plaats, door hen te begeleiden naar een zelfbeheer, dat de risico's van verslechtering beperkt. Dit bevordert de totstandbrenging van een geschikt klimaat voor het gebouw om goed te verouderen, met echt onderhoud op de lange termijn. Door gebruikers bij het project te betrekken, versterken we hen. Idealiter zouden mijn projecten het leven blijven herbergen, zelfs als de acteurs en de gebruikers met wie ik in eerste instantie werkte, zouden veranderen. Om ervoor te zorgen dat een project optimaal veroudert, moet het, naast de oorspronkelijke kwaliteit die in het gebouw moet worden opgenomen, voldoende goed zijn ontworpen om zo evolutionair mogelijk te zijn en mogen de transformaties en de toekomstige aanpassing van het gebouw niet worden beperkt.”
ACE: Wat is volgens u de relevantie van architectuurbeleid? Wat zijn uw verwachtingen op EU-niveau wat betreft het ondersteunen van de beroepspraktijk en het waarborgen van de kwaliteit van de gebouwde omgeving?
Jaufret BARROT: “Naar mijn mening is de grens van het architectuurbeleid dat ze slechts kwantitatieve doelstellingen en weinig kwalitatieve vereisten hebben, zoals we in het verleden in de jaren zeventig in Frankrijk hebben gezien met de oprichting van nieuwe steden. Bovendien is dit erfgoed gedoemd tot sloop, omdat stadsvernieuwingsbeleid leidt tot hun sloop. In sommige gevallen is dit noodzakelijk wanneer het gebouw te oud of van slechte kwaliteit is. Dit beleid is echter niet het echte probleem, het gaat erom wat de bewoners van deze woningen willen en hoe ze hun leefomgeving kunnen verbeteren. Publiek architectuurbeleid blijft top-down visies waarbij zeer weinig rekening wordt gehouden met de plaats van gebruikers in het ontwerp en de uitvoering.
De Europese Unie speelt ook een bredere rol in het milieubeleid en de reglementering van het beroep. Het kan innovatie en onderzoek op het gebied van architectuur bevorderen om een bredere integratie van de betrokkenheid van gebruikers bij projecten, het hergebruik van leegstaande gebouwen, het hergebruik van deconstructiematerialen mogelijk te maken en de milieuprestaties te optimaliseren door gebruikscriteria en sociale waarden te integreren.”
ACE : Hoe ziet architectuur er volgens u de komende jaren en decennia uit? Wat zijn de nieuwe trends en tendensen?
Jaufret BARROT: “Ik stel me een pragmatische, organische, levendige architectuur voor, waarbij goed gebruik wordt gemaakt van lokale technologie en hulpbronnen in materialen, maar ook in banen. Ik stel me een architectuur voor die het milieuvraagstuk op een globale manier omarmt. Dat wil zeggen, het kan niet worden beperkt tot eenvoudige energieprestaties. Soms zie ik de architect als een arts die een patiënt onderzoekt. Onze rol is om een gebouw of een gebied te bestuderen en de best mogelijke behandeling te bieden, met en voor gebruikers. Dit komt ook tot uiting in de opkomst van collectieven in de architectuur of nieuwe praktijken, namelijk het ontwerpen en bouwen van projecten met begunstigden, op een bottom-up manier, om zo dicht mogelijk bij de realiteit van de behoeften en zo relevant mogelijk te zijn. De architect heeft een echte rol te spelen bij de transformatie van de samenleving en de verbetering van onze leefomgeving.”
ACE: Wat was als jonge architect het beste advies dat je kreeg?
Jaufret BARROT: “Het beste advies dat ik ooit heb gekregen, was van mijn leraren tijdens mijn masteropleiding, Daniel Estevez en Francine Zarcos, die me altijd hebben aangemoedigd om door te zetten in mijn werk, op projecten die me na aan het hart liggen, omdat het op menselijk niveau zinvol is. Door hun onderwijs hebben ze me geleerd de maatschappij kritisch in de gaten te houden en mijn waarden te verdedigen, met behoud van een frisse blik en een zekere onschuld om een pragmatische architectuur te blijven verbeelden en creëren die verankerd is in haar omgeving.”
Over het
Jaufret BARROT is een Franse architect en civiel ingenieur gevestigd in Toulouse (Frankrijk). Finalist van de Young Talent Architect Award in 2016, ontwierp hij een oplossing om ongebruikte gebouwen aan te passen aan tijdelijke huisvesting, met de bijdrage en implicatie van de mensen die er wonen of werken (Bordelongue buurt, Toulouse). Sinds 2016 Hij heeft het concept van hergebruik van leegstaand gebouw verder ontwikkeld.s. Hij heeft zijn eigen architectenbureau opgericht, Hors Pistes Architectuur (Doorverwezen vanaf Off-Trail Architectures)
Video
Op 23 november 2019 organiseerde de Raad van Architecten van Europa een conferentie met de titel “Perspectives”, waarin jonge architecten uit heel Europa werden uitgenodigd om hun mening te geven over het beroep en hun visies en aspiraties voor de toekomst. Video van de sessie met presentaties gevolgd door paneldiscussie en Q&A met het publiek Sebastian SKOVSTED, Johansen Skovsted Arkitekter (Denemarken) Jaufret BARROT, finalist 2016 Young Talent Architecture Award (Frankrijk) N’UNDO (Spanje) Filipe MAGALHÃES, Fala Atelier (Portugal) zijn beschikbaar op ACE youtube kanaal.
