In het kader van de ACE-UIA International Conference on Design Competitions sprak ACE met Eva Jiřičná om haar visie op kwaliteit in de gebouwde omgeving te bespreken, een roadmap voor creatieve processen, regelgeving, vrouwen in architectuur en natuur...

ACE: Vorige maand nam je tijdens de ACE-UIA International Conference on Design Competitions in Parijs deel aan de tweede paneldiscussie over het bevorderen van kwaliteit. Kunt u ons meer vertellen over wat de betekenis van kwaliteit voor u is?

Eva Jiřičná: De eenvoudige uitdrukking "kwaliteit" betekent veel verschillende dingen. Van alles wat uit de handen van een architect komt, wordt natuurlijk verwacht dat het van een zeer hoge ontwerpkwaliteit is. Het object of product moet visueel aantrekkelijk zijn, het ontwerp moet goed uitgebalanceerd en geschikt zijn voor het doel ervan en moet ons het vertrouwen geven dat de auteur een professional was die wist wat hij deed en voldoende ervaring had om zijn taak onder de knie te krijgen. Aan de andere kant verwachten we ook dat het product goed functioneert en gemaakt is van materialen die geschikt zijn voor het doel, goed meegaan en gemakkelijk te onderhouden zijn. Het object moet een goede prijs-kwaliteitverhouding hebben en gebruiksvriendelijk zijn ... Men zou bijna eindeloos kunnen doorgaan, maar er is één ding dat moet worden toegevoegd. Kwaliteit kent veel verschillende niveaus. Er is een verschil tussen ontwerpen voor studentenherbergen of vijfsterrenhotels, voor detailhandelseenheden met tweedehandsgoederen of designerboetieks... Het komt neer op de verdeling van geld en het stellen van prioriteiten die architecten ertoe brengen verschillende soorten kwaliteit in een specifieke volgorde te regelen. We benaderen het project anders als we een school in Afrika ontwerpen die wordt betaald door een goed doel of een experimentele hightech onderzoekseenheid aan een van de beste universiteiten. Wat we ook doen, we werken altijd met een budget of een kostenlimiet, maar we moeten de juiste keuzes maken.  

ACE: Talent, bescheidenheid, discipline, inspanning, ervaring, moed, geluk... Tijdens het ICDC presenteerde je een roadmap voor succesvolle projecten. Kunt u ons meer vertellen over deze aanpak in de ontwerpaanpak?
Eva Jiřičná: Enige tijd geleden benaderde iemand me en vroeg of ik een ontwerpproces kon beschrijven of gewoon “Hoe we het doen”. Ik heb erover nagedacht en omdat een architect altijd dicht bij een stuk papier en een potlood staat, heb ik dat schetsje getekend dat vrij bekend is geworden.... Het laat eenvoudig zien dat er een lange reis is van begin tot voltooiing en die reis is heel vaak ingewikkeld en niet ongecompliceerd. Ik zet ook in op de kwaliteiten van een architect en de hoeveelheid werk die hij moet investeren in elk project. En – uiteindelijk is er geen garantie dat het resultaat een groot succes zal worden!  

ACE: Wat is volgens u de relevantie van architectuurbeleid?
Eva Jiřičná: Ik weet niet zeker of ik de vraag goed begrijp. Als u bedoelt dat het plannen van beleid en beperkingen sommige ervan verplicht zijn en sommige ervan, zoals alle “groene kwesties”, meer te maken hebben met onze verantwoordelijkheden en ons geweten ... Ik probeer altijd de grenzen te begrijpen (beleid of welke andere beperkingen of beperkingen we ook tegenkomen) en als ik het ermee eens ben, accepteer ik ze als ik het er niet mee eens ben, beargumenteer ik .... Maar toegegeven niet erg succesvol in veel gevallen.... 

ACE: In 2013 won je de Jane Drew Prize voor je uitstekende bijdrage aan de status van vrouwen in de architectuur. Is er een transformatie gaande in de architectuurwereld? Wat zijn de grootste uitdagingen voor vrouwen in de architectuur?  
Eva Jiřičná: In 1962 ben ik afgestudeerd als architect in Praag. Ja, het is geen vergissing. Er waren meer dan 70 studenten in mijn jaar en slechts 6 vrouwen. Er waren praktisch geen vrouwentoiletten aan de School of Architecture, wat een klein maar zeer indicatief feit is... Er zijn meer vrouwelijke studenten op de meeste Architectural Schools in Europa en de VS en ze doen het briljant goed! Er zijn kantoren met vrouwelijke architecten in een zeer hoog percentage. RIBA had verschillende vrouwelijke presidenten etc. etc. Ja, de situatie is sterk veranderd. Maar er zijn nog steeds problemen en er is een reis te maken. De grootste uitdaging voor mij is om te stoppen met praten over Women Architects en vasthouden aan Architects... Het bijvoeglijk naamwoord is niet nodig....

ACE: Wat materialen betreft, hoe denkt u dat uw projecten zullen verouderen?  
Eva Jiřičná: Ik denk niet dat het probleem van projecten veroudering ligt in de materialen, maar de kwaliteit van het ontwerp. Als de projecten goed functioneren en de esthetiek tijdloos is (misschien niet irritant voor de nieuwe generatie is meer geschikt) dan zou het lang kunnen blijven leven. Helaas laat de huidige technologie ons in de steek ... Alles verandert in het beroep elektriciteit, computertechnologieën en verschillende manieren van werken, verlichting, constructiemethoden en materialen ... In mijn meer dan 50 jaar praktijkervaring zijn er dingen die zijn verdwenen en andere die zijn veranderd — ik raak alleen van streek als de “vervanging” veel erger is dan wat er eerder was ... 

ACE: “Ruimte en licht en orde. Dat zijn de dingen die mannen net zo hard nodig hebben als brood of een slaapplek." - Le Corbusier, August27, 1965 » Licht is de sleutel voor jou. Veel van uw projecten hebben een zeer organische aanpak. Wat is je relatie met de natuur? 
Eva Jiřičná: Hoe meer ik werk en hoe langer ik leef, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat het antwoord op alle problemen waarmee onze wereld wordt geconfronteerd, kan worden opgelost door een betere kennis van de natuur. De natuur heeft alle geheimen voor een perfect leven op deze planeet als we het leren begrijpen. Ik raak geïnspireerd, voortdurend verbaasd en verrast door de natuur en zoek inspiratie in de natuur van het begin tot het einde.

ACE: Waar vind je je inspiratie?
Eva Jiřičná: Zoals eerder vermeld, is de natuur een permanente bron van inspiratie: alles wat de natuur biedt, is onbegrensd rijk. Maar inspiratie kan overal vandaan komen – kindertekeningen, hightechobjecten, boeken, gedachten, gedrag van mensen – alles om ons heen kan ons die kleine impuls geven die de kettingreactie op gang brengt...  

ACE: Alejandro Aravena regisseert degenen die net beginnen om zo nerdy, vrij en rebels mogelijk te zijn. Wat is uw advies voor jonge architecten?
Eva Jiřičná: Mijn advies is niet zo radicaal als dat van Alejandro. Ik weet dat als je van iets houdt, je het goed zult doen. En die liefde voor wat je doet zal ervoor zorgen dat je al je energie erin stopt, je de kracht geeft om ervoor te vechten en het indien nodig te verdedigen en je vooral het plezier van het leven geeft.