Architekci są biegli w rozwiązywaniu złożonych problemów związanych ze środowiskiem zbudowanym w kreatywny, inkluzywny i innowacyjny sposób, a zatem są dobrze przygotowani do pomocy w sprostaniu niektórym z głównych wyzwań społecznych, przed którymi stoi dzisiejszy świat, zwłaszcza kryzysowi związanemu ze zmianą klimatu i następstwom COVID-19. Zazwyczaj nie myślą jednak o sobie jako o naukowcach i często są wykluczeni z debat na temat badań naukowych, finansowania badań naukowych i innowacji. (Samuel, 2018 r.). Ponadto architekci stoją przed wyzwaniem komunikacyjnym i muszą wyjaśnić wartość swojej pracy w sposób, który ma sens dla decydentów – w szczególności tych, którzy ją finansują, ale także dla ogółu społeczeństwa. Dlatego skupiamy się na znalezieniu dowodów i faktów wartości stworzonych przez projekt architektoniczny i planowanie, które uzupełniłyby fascynujące wizualizacje i opowiadanie historii, w których architekci są już dobrzy. Wartość jest tworzona wspólnie, wymagając wielu rozważań i angażując wiele rodzajów wiedzy specjalistycznej. Należy znaleźć rozwiązania, które stworzą wartość na wielu poziomach, zarówno dla tych, którzy codziennie korzystają z budynków i środowiska zbudowanego, jak i dla całego społeczeństwa.

Celem niniejszego sprawozdania jest wspieranie rozwoju badań w dziedzinie praktyki architektonicznej w całej Europie. Oznacza to znalezienie odpowiednich narzędzi do dokumentowania i oceny różnych rodzajów tworzenia wartości. Pozwoli to architektom wykazać wartość tego, co robią, zdywersyfikować swoje usługi i stać się bardziej odpornymi, niezależnie od wielkości praktyki lub sektora, w którym pracują.

Sprawozdanie składa się z czterech części.

• W części pierwszej – tej części wprowadzającej – przedstawiono kontekst i metodykę sprawozdania.
• Część druga to kontekstowy przegląd badań w praktyce, który opiera się na wywiadach z ekspertami z całej Europy, w połączeniu z wyszukiwaniem literatury akademickiej i szarej (przemysłowej). Część trzecia koncentruje się na wpływie informacji zwrotnej na proces projektowania i sam projekt poprzez ocenę po zajęciu oraz na tym, w jaki sposób można ją wykorzystać do wykazania wartości projektu.
• Część trzecia zawiera również serię ośmiu inspirujących studiów przypadku z całej Europy, które podkreślają ważną rolę, jaką informacje zwrotne mogą odegrać w rozwijaniu wiedzy opartej na praktyce oraz udowadnianiu i komunikowaniu wartości usług architektonicznych. Studia przypadków pokazują również, że ocena poeksploatacyjna może dotyczyć zarówno niematerialnych skutków społecznych lub kulturowych, jak i technicznych lub środowiskowych aspektów projektowania budynków; nie musi być skomplikowana ani kosztowna i może być stosowana w ramach dużych i małych praktyk. Ponadto ocena po zajęciu budynku jest naprawdę ważną podstawą projektowania „przed zajęciem” w oparciu o wiedzę na temat tego, co działa.
• Część czwarta – zawiera streszczenie zaleceń skierowanych do architektów, decydentów politycznych, klientów, uniwersytetów i środowisk akademickich.

Autorzy: ACE

Zastrzeżenie prawne: Wsparcie Komisji Europejskiej dla opracowania niniejszej publikacji nie stanowi aprobaty treści, która odzwierciedla jedynie poglądy autorów, a Komisja nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek wykorzystanie zawartych w niej informacji.