Deze zomer sprak ACE met Andrew Mcmullan over architectuurontwerpwedstrijden, productieve steden, onze relatie met de stad, kwaliteit in de gebouwde omgeving, Brexit en de noodzaak van een Europese samenwerking tussen architecten.
ACE: Op basis van het thema “Productieve steden” streden meer dan 1 240 wereldwijde inzendingen voor grote projecten in 50 Europese steden. Het masterplan van uw studio voor de Oostenrijkse stad Innsbruck was een gezamenlijke winnaar. Zijn architectuurwedstrijden volgens u synoniem met kansen: Een platform van creativiteit en kwaliteit?
Andrew Mcmullan: “Met competities haal je de handrem van je verbeelding. Ze destilleren het ontwerpproces tot zijn puurste vorm: Een uitdaging die een perfecte oplossing nodig heeft. Je stelt je voor hoe je de wereld, de stad, het gebouw zou willen zien – en bedenkt vervolgens ideeën en antwoorden om het waar te maken. Gedurfde creativiteit is van vitaal belang, maar je kunt de realiteit niet negeren. Briljante ideeën helpen niemand als je er geen echte oplossingen van kunt maken. Voor ons komt innovatief ontwerp voort uit meerdere flitsen van inzicht gecombineerd met doordacht pragmatisme en rigoureus onderzoek. Het gaat erom beperkingen om te zetten in mogelijkheden om inventiever te zijn. Ons concept voor Innsbruck is daar een goed voorbeeld van. Het is een prachtige oude stad in een spectaculaire natuurlijke omgeving. Het respecteren van zijn erfgoed en omgeving en het veiligstellen van een dynamische en productieve toekomst voor zijn mensen dwong ons om twee alpine stereotypen te verwerpen en op zoek te gaan naar een diepere waarheid die Innsbruck uniek maakt. Het beste van competities is natuurlijk als je wint. We zijn niet geïnteresseerd in papieren projecten. We willen projecten bouwen die het leven ten goede veranderen.
ACE: Hoe definieert u het hoofdthema van uw project en hoe beantwoordde u het hoofdthema van de sessie: de plaats van productieve activiteiten in de stad?
Andrew Mcmullan: “We begonnen met het verwerpen van clichés. Met een historische Alpenstad komen beelden van geitenhoeders in lederhosen automatisch in me op. We begonnen met onszelf onder te dompelen in het echte Innsbruck. We bezochten de stad. We verkend woonwijken niet toeristische hangouts. We zagen de lokale bevolking hun dagelijks leven leiden. Het winkelen. Aan het werk. Het socialiseren. We spraken met hen in heel slecht Duits. Beetje bij beetje hebben we een beeld opgebouwd van een echte stad met alle uitdagingen waarmee moderne steden wereldwijd worden geconfronteerd. Gebrek aan betaalbare huisvesting. Overbevolking. Verkeersvervuiling. economische onzekerheid. klimaatverandering.
Het leven in de stad neemt elk jaar toe. Tegen 2035 zullen er 2 miljard meer stadsbewoners zijn. Moderne steden zijn vaak slecht voor je gezondheid. Mensen die in steden wonen zijn 40% Ze hebben meer kans op depressie dan mensen die op het platteland wonen. Lucht-, geluids- en lichtvervuiling, slechte voeding en een zittende levensstijl kunnen ook hun fysieke gezondheid schaden. Het creëren van mogelijkheden om contact te maken met de natuur brengt veel voordelen met zich mee, waaronder een betere geestelijke gezondheid, een actievere levensstijl en sterkere banden met de gemeenschap. Bijvoorbeeld, mensen ouder dan 60 jaar die slechts 15 minuten per dag trainen, verminderen hun risico op vroegtijdig overlijden met 22 jaar.%. En mensen die meer dan 8,6 minuten per dag lopen, zijn 33% meer kans om te genieten van een betere geestelijke gezondheid. Een gezonde stad is een gelukkige stad. Het is ook een productievere plek.
Onderzoek in 2015 door Oswald, Proto en Sgroi toonde aan dat geluk op het werk je productiviteit met maximaal 12 kan verhogen.%. De uitdaging voor welvarende samenlevingen, aldus het World Happiness Report 2017, is om nieuwe manieren te vinden om economische rijkdom om te zetten in welzijn – de sleutel tot een grotere productiviteit. De uitdaging voor ons was om de uitdagingen van het moderne stadsleven om te zetten in kansen om een productievere Innsbruck te ontwerpen. Een plek waar productieve activiteiten niet alleen op specifieke locaties plaatsvinden, maar ook deel uitmaken van het dagelijks leven. En waar groei inclusief is. Met andere woorden, een zo breed mogelijke mix van mensen krijgt onderwijs, kennis en vaardigheden om een rol te spelen in de toekomstige welvaart van Innsbruck.
ACE: Waar haalt u uw inspiratie vandaan om het moderne Innsbruck gelukkiger, gezonder en productiever te maken?
Andrew Mcmullan: “We hebben ons laten inspireren door de mensen. De persoonlijkheid van een stad wordt door hen bepaald. Innsbruckers houden ervan om gezond te zijn. Ze eten gezonder, doen meer lichaamsbeweging, roken minder en gaan voor meer medische controles dan de gemiddelde Oostenrijker. Het is niet verwonderlijk. De stad wordt omringd door een spectaculair natuurlijk sportveld, de Nordkette bergketen. U kunt wandelen, skiën of fietsen in uw lunchpauze op meer dan 1.900 meter boven de zeespiegel. En de kleine omvang van de stad maakt fietsen gemakkelijk – files maken het mogelijk. Gewapend met dit inzicht in de echte wereld, stelden we ons een toekomstige stad voor die gericht was op wellness.
Een plek waar gezondere, gelukkigere en productievere verbindingen werden gecreëerd in elk aspect van het leven. Bijvoorbeeld gezonde straten die wandelen een natuurlijke keuze maken en de kans op toevallige ontmoetingen en nieuwe samenwerkingen vergroten. Mensgerichte gebouwen met flexibele interieurs gemaakt van natuurlijke materialen om gifstoffen binnenshuis te verminderen en de creativiteit te stimuleren. Open ruimtes die kunnen zijn wat je wilt dat ze zijn.
Het idee is dat iedereen die een bezoek brengt zal profiteren van een krachtig gevoel van energie, optimisme en welzijn. Geluk is geen souvenir. Geluk is de trigger voor nieuwe ideeën, ervaringen en mogelijkheden.”
ACE : Een op de vijf architecten die bij de Britse Architects Registration Board zijn geregistreerd, is afkomstig uit continentaal Europa, terwijl een volledige 60% van de bouwproducten die in het VK worden gebruikt, afkomstig zijn uit EU-landen. Als u een lijst had voor de Britse regering, wat zou dan uw topprioriteiten zijn?
Andrew Mcmullan: “1. Dump het Trumpisme. Het aanpakken van grote uitdagingen waarmee steden en gemeenschappen wereldwijd worden geconfronteerd, zoals klimaatverandering, vraagt om mondiale samenwerking en niet om isolationistische fantasieën over "Make Britain Great Again". Internationale problemen vragen om een internationale reactie.
2. Luister en leer. Onze overheid moet leren van de ervaringen van landen en steden die innovatieve oplossingen vinden voor gedeelde problemen. Het tragische van de huidige COVID-crisis is het gebrek aan internationaal leiderschap en internationale samenwerking. Het virus respecteert nationale grenzen of politieke ego's net zo min als klimaatverandering. We hebben een-wereld denken en oplossingen nodig.
3. Europa nieuw leven inblazen. Het Verenigd Koninkrijk verlaat de EU, niet Europa. Het is tijd voor een nieuw tijdperk van pan-Europese samenwerking waarin optimisme centraal staat. We moeten de eenvoudige waarheid herontdekken dat wanneer de mensen en naties van Europa samenwerken, we de uitdagingen waarmee we allemaal worden geconfronteerd, kunnen overwinnen.”
ACE: Denkt u dat de brexit de kwaliteit of duurzaamheid van de gebouwde omgeving in gevaar kan brengen door een kortzichtige race naar de bodem op normen te starten?
Andrew Mcmullan: “Ja. Op één niveau is Brexit nostalgie naar een Groot-Brittannië dat nooit heeft bestaan. Het is een poging van mensen die niet van verandering houden om de klok terug te draaien naar een gouden tijdperk waarvan ze denken dat het beter, veiliger en risicovrij was. Pas dat denken toe op architectuur en je krijgt parochiale pastiche – oneerlijk ontwerp dat toegeeft aan sentimentaliteit en weigert om de problemen aan te pakken waarmee mensen vandaag worden geconfronteerd.
Vorig jaar wonnen we bijvoorbeeld een door RIBA gesponsorde wedstrijd om betaalbare woningen te ontwerpen om jonge mensen aan te trekken om op het platteland van Groot-Brittannië te wonen. Tegenwoordig verpletteren de meeste nieuwe plattelandswoningen volkstaalstijlen om generieke “rustieke stijl”-woningen te creëren. Ze zien eruit alsof ze door aliens zijn gemaakt en in hun omgeving zijn gedropt.
We wilden huizen creëren die het erfgoed en de schoonheid van hun omgeving respecteren, maar die ook beantwoorden aan de behoeften en ambities van jongeren van vandaag. Het resultaat is de Flexstead. Geïnspireerd door traditionele lokale boerderijen, draait het flexibele interieur om de bewoners. Niet andersom. We hebben moderne bouwmethoden en materialen gecombineerd met traditionele ambachtelijke technieken en materialen om een huis te produceren dat betaalbaar is om te bouwen en duurzaam te runnen. Architecten kunnen leren van het verleden, maar we mogen nooit zijn slaaf zijn. Een race naar de bodem is het verborgen gezicht van de brexit. Het was verkleed als een patriottische strijd voor traditionele Britse waarden, wat die ook mogen zijn. Maar ik vermoed dat velen die achter de schermen campagne voerden, een hekel hadden aan de inmenging van de EU in hun zaken. Werknemersrechten en hoge milieunormen kunnen uw bedrijfsresultaat deuken.
Het lijkt mij dat de oplossing is dat architecten mensen centraal stellen in alles wat we doen. Door in elke fase van het proces samen te werken met de gemeenschappen waarvoor we ontwerpen, kunnen we ontrafelen wat we doen, laten zien hoe ontwerp grote sociale problemen kan oplossen en de ambities van mensen kan verhogen. Het creëren van een krachtige grassroots vraag naar hoogwaardige architectuur betekent dat politici die proberen om lagere normen te betalen een hoge prijs aan de stembus.
ACE: Ongeveer twintig procent van de architecten die geregistreerd staan bij de Architectenregistratieraad is afkomstig uit de EU. Hoe gaan Britse kantoren om met tekorten aan vaardigheden?
Andrew Mcmullan: “We keren de wereld niet de rug toe! Diversiteit zit in ons DNA. Op dit moment bestaat het team uit een in Zuid-Korea geboren architect die in Glasgow en Tokio is opgeleid en een andere wiens familie uit India naar Groot-Brittannië kwam. En mijn eenjarige dochter is half Indiaas, hoewel ze te jong is om vorm en functie onder de knie te krijgen.
Talent kent geen grenzen. Dus blijven we zoeken naar begaafde medewerkers van over de hele wereld. Het mengen van verschillende culturen creëert enkele van onze meest opwindende ontwerpideeën. We zijn ook ambitieus om de toegang tot en deelname aan het architectenberoep hier in Groot-Brittannië te verbreden. We moeten manieren vinden om mensen met een zo breed mogelijke achtergrond te helpen architect te worden. Het is een noodzaak, geen aardigheid. Je kunt geen ontwerp maken dat een antwoord biedt op de uitdagingen waarmee verschillende geledingen van de samenleving worden geconfronteerd als architecten slechts uit één eng deel van de samenleving komen.”
ACE: In een recent interview voor het Architect Journal zei u dat “we onze banden met organisaties als Europan en ACE moeten versterken om een nieuw tijdperk van pan-Europese samenwerking op gang te brengen. Hoe ziet u deze internationale samenwerking?
Andrew Mcmullan: “Om te beginnen politici negeren. We moeten af van het idee dat internationale samenwerking begint rond de ministeriële tafels van Europa. Het is andersom. De sterkste internationale banden beginnen op menselijk niveau: Van architect tot architect, van studio tot studio. Architecten in heel Europa en de wereld moeten nieuwe banden smeden op basis van de gedeelde wens om oplossingen te ontwerpen voor wereldwijde uitdagingen. Daarvoor hebben we geen toestemming van politici nodig. We moeten niet bang zijn om leiderschap te tonen. Het is ook onze wereld.”
ACE: Architect Moshe Safdie heeft anderen in het vak aangemoedigd om meer te reageren op het veranderende klimaat in de wereld, door aanpasbare ruimtes in hun projecten op te nemen. Wat zijn de andere oplossingen?
Andrew Mcmullan: “Elk project dat we creëren omvat de zes essentiële componenten van circulariteit die zijn vastgesteld door de Ellen MacArthur Foundation: Genereer, deel, optimaliseer, loop, virtualiseer en wissel uit. We werken momenteel aan een nieuwe coworkingruimte op het platteland in een herbestemd melkveebedrijf in Zuid-Engeland voor Hatchery. We hebben circulariteit in de ruimte ontworpen. Van modulaire, flexibele gebouwen en indeling (Loop) tot slimme energiesturingstechnologie (Virtualise). Het is het bewijs dat duurzaamheid kan inspireren tot geweldig design.
Een andere oplossing is voor architecten om hun eigen antwoord op duurzaamheid vast te stellen dat hun ontwerpbenadering weerspiegelt. Bij Mcmullan Studio hebben we ons zogenaamde “Eco Thrifty”-ethos ontwikkeld, dat van invloed is op elk aspect van ons ontwerp- en bouwproces. Het weerspiegelt onze overtuiging dat duurzaamheid betekent dat we gebouwen creëren die milieuvriendelijk, gezond en betaalbaar zijn om te gebruiken en te onderhouden voor de komende decennia.
Ons ontwerp voor Hatchery bevat frisse en verrassende manieren om traditionele lokale materialen te gebruiken die gerecycled, recyclebaar, CO2-neutraal of VOC-vrij zijn. Naast het bouwen van gezondheid en welzijn in het weefsel van de herbestemde boerderijgebouwen, zullen de materialen de hele plaats betaalbaarder maken om te onderhouden en energiezuiniger om te draaien. Dat is echt belangrijk gezien het feit dat de verwarmingsrekeningen op het platteland veel hoger zijn dan gemiddeld.
Wij zijn van mening dat het aanpakken van klimaatverandering overkoepelende internationale oplossingen en kleinere lokale initiatieven vereist die zijn afgestemd op specifieke plaatsen en mensen. Ons Eco Thrifty-ethos is een bescheiden antwoord van een opkomende studio op een wereldwijd probleem.”
ACE: U gelooft in de kracht van uitzonderlijk design om onze wereld ten goede te veranderen. Wat is de rol van architect in deze tijd van veranderingen?
Andrew Mcmullan: “Architecten moeten zich een betere wereld voorstellen, ontwerpen maken om die visie werkelijkheid te laten worden en campagne voeren om die ontwerpen mondiale benchmarks te laten worden. De tijd dat sterrenarchitecten ijdelheidsgebouwen kunnen maken om hun ego's te huisvesten, is voorbij. Tegenwoordig hebben we de verantwoordelijkheid om architectuur te gebruiken om de mensheid ten goede te komen. Het is zo groot en opwindend als dat.”
ACE: Wat zijn de nieuwe trends die je ziet in de architectuur?
Inclusiviteit. We zijn gepassioneerd over het ontwerpen van inclusieve steden en gemeenschappen waar iedereen bijdraagt aan en profiteert van zijn welvaart en kansen.
Diversiteit. De opkomst van het populisme laat zien hoe fragiel sociale diversiteit eigenlijk is. Er is een groeiende wens om stedelijke omgevingen te ontwerpen die een diverse mix van mensen vieren, inspireren en ondersteunen om in harmonie samen te leven. Stedelijke en landelijke ruimten die mensen alle gelegenheid bieden om op hun eigen voorwaarden ten volle te leven – en die hun geest elke dag weerspiegelen.
Herbestemming. We hoeven niet alleen te heroverwegen wat we bouwen. We moeten ook heroverwegen waar we bouwen. Het herbestemmen van bestaande locaties is niet alleen kosteneffectief en milieuvriendelijk. Het transformeren van alles, van brownfield-locaties in de binnenstad tot afgedankte boerderijgebouwen, stuurt een boodschap naar de lokale bevolking dat hun wereld voorgoed verandert.
ACE: Waar vind je inspiratie?
Andrew Mcmullan: “Mensen. We verdiepen ons in de wereld van anderen om hen centraal te stellen in ons werk. We willen ontwerpen maken die hun verhaal vertellen en een diepe menselijke impact hebben. Wij geloven niet in het opleggen van willekeurige esthetische principes aan wie dan ook. Dat reduceert architectuur tot decoratie. We willen mooie, bouwbare projecten creëren die het leven van mensen veranderen.”
ACE: Hoe denkt u dat uw projecten zullen verouderen?
Andrew Mcmullan: “We ontwerpen projecten om rond mensen te draaien en te evolueren. We hopen dus dat ze vanaf de eerste dag hun leven en persoonlijkheid zullen weerspiegelen. Een goed voorbeeld is ons landelijke woonconcept voor jongeren, de Flexstead. Eenvoudig door kleine onbetaalbare aanpassingen te doen aan alledaagse bouwelementen, kunnen bewoners de ruimte veranderen in wat ze willen dat het is. Fotogalerij. Veganistische keuken. Of gewoon een gezinswoning.
Een succesvol project moet een steeds veranderende kroniek van het leven van mensen zijn.
ACE: Welk soort materiaal overweegt u te verkennen?
Andrew Mcmullan: “Gerecycled, recycleerbaar, hergebruikt en opnieuw ontworpen. We werken voortdurend samen met partners om nieuwe duurzame materialen te creëren en te vinden en traditionele duurzame materialen op originele manieren te gebruiken.”
ACE: Wat is volgens u de relevantie van architectuurbeleid?
Andrew Mcmullan: “In het beste geval kan architectuurbeleid een positieve visie zijn voor de gebouwde omgeving met praktische stappen om deze in de praktijk om te zetten. In het slechtste geval is het een vage verspilling van papier.”
ACE: Alejandro Aravena regisseert degenen die net beginnen om zo nerdy, vrij en rebels mogelijk te zijn. Wat is uw advies voor jonge architecten?
Andrew Mcmullan: “Wacht niet op diversiteit. Laat het gebeuren".
OVER
Andrew Mcmullan is een Britse architect wiens frisse en optimistische benadering van design heeft bijgedragen aan het creëren van gerenommeerde wereldwijde projecten die een diepe impact hebben op plaatsen en mensen. Gedurende 15 jaar bekleedde hij senior-level posities bij Allies en Morrison, Heatherwick Studio en was vice-president van HOK, Londen. Andrews projecten omvatten onder meer het nieuwe hoofdkantoor van Rothschild Bank in Londen. Het stalen en glazen gebouw is genomineerd voor de RIBA Stirling-prijs en bestaat uit tien verdiepingen met open kantoren, een daktuin en een glazen “sky paviljoen” met een stapel van drie evenementenzalen van dubbele hoogte. De 21.000 m2 grote toren is ontworpen om natuurlijk licht en een gevoel van rust in de buitenlucht te brengen in een werkomgeving met hoge druk.
Bij Heatherwick Studio was Andrew senior architect van het Bund Finance Centre in Shanghai, het commerciële en financiële centrum van wereldklasse aan de waterkant van de stad. De 372.000 m2 grote ontwikkeling bestaat uit rustieke met de hand gesneden stenen bouwframes met de nieuwste geveltechnologie. Hoewel toegewijd aan werk, omvat het project een hotel en cultureel centrum geïnspireerd door traditionele Chinese theaters met een kinetische gevel die een voortdurend veranderende link creëert tussen buiten en binnen, modern China en oud.
In 2018 richtte hij Mcmullan Studio op om zijn positieve visie op architectuur te ontwikkelen. Andrew, gevestigd in Londen, leidt zijn team om prachtige, bouwbare projecten te creëren voor vooruitstrevende klanten die het vermogen van origineel ontwerp erkennen om het leven van mensen te transformeren.
Afgestudeerd aan de Architectural Association en Cambridge University, zat hij in internationale prijsjury's en gaf hij les aan Central Saint Martins, Bartlett School of Architecture en de Architectural Association. Andrew is lid van de Royal Society of Arts.
